ارزیابی تاثیر میکروسیلیس بر خواص مکانیکی بتن های با سنگدانه های ریز بازیافتی بتنی

Abstract

امروزه کاملا روشن گردیده که سرعت توسعه زیرساخت‌های عمرانی در کشورهای در حال توسعه منجر به وارد آمدن آسیب‌های فراوانی به محیط زیست شده است. بتن یکی از محصولاتی است که نقش زیادی در مصرف منابع تجدیدناپذیر دارد. امروزه نگاه مبتنی بر توسعه پایدار در صنعت ساخت در حال رشد و فزونی است و بتن به عنوان یکی از پرمصرف‌ترین محصولات ساختمانی در صدر این نگاه قرار گرفته است. تحقیق حاضر به بررسی تاثیر استفاده از پودر پوزولان‌ میکروسیلیس بر خواص مکانیکی بتن‌های بازیافتی ساخته شده از سنگدانه‌های ریز بازیافتی بتنی پرداخته است. بتن‌های بازیافتی، متشکل از سطوح مختلف جایگزینی ریزدانه‌های بازیافتی بتنی همراه با ریزدانه‌های طبیعی هستند. جهت بهبود کیفیت بتن‌های بازیافتی، پوزولان معرفی شده در سطوح مختلفی با سیمان جایگزین شد. جهت تعیین و مقایسه خواص مکانیکی بتن‌ها، 12 طرح اختلاط ساخته شده و آزمایش‌های مقاومت فشاری در سنین 7، 28 و 91 روزه، مقاومت کششی دونیم شدن و سرعت امواج فراصوت در سن 28 روزه انجام شدند. نتایج نشان دادند که به طور کلی در بازه 28 روزه، استفاده از میکروسیلیس می‌تواند باعث شود تا بتن‌های %25 بازیافتی به مقاومت مطلوب 40 مگاپاسکالی دست یابند. استفاده از سطح جایگزینی %10 میکروسیلیس، به ویژه در بتن‌های حاوی %25 مصالح بازیافتی، باعث گردید تا خواص مکانیکی بتن‌های بازیافتی به میزان چشم‌گیری به بتن‌های معمولی نزدیک گردند.