مطالعه عددی تأثیر قرارگیری جداسازهای لاستیکی با هسته سربی در حالت‌های جداسازی شده پایه و میان طبقه ای بر رفتار سازه‌های بتن آرمه

Abstract

در این مقاله تأثیر قرارگیری جداسازهای لاستیکی با هسته سربی در حالت‌ها و ترازهای ارتفاعی مختلف بر رفتار سازه‌های بتن آرمه تحت اثر زلزله‌های حوزه نزدیک و دور مورد بررسی قرار گرفت. ازاین‌رو، برای جداسازهای لاستیکی با هسته سربی در سه نمونه سازه‌های بتنی ۴، ۸ و ۱۲ طبقه سه تراز ارتفاعی با پنج آرایش مختلف در نحوه قرارگیری آنها در نظر گرفته شد. این سازه‌ها به همراه سازه‌های پایه ثابت مشابه در نرم‌افزار Opensees مدل گردیده و تحت اثر زلزله های دور و نزدیک، تحلیل دینامیکی افزایشی بر روی آنها انجام گرفت. درنهایت، برای این سازه‌ها، منحنی‌های تحلیل دینامیکی افزایشی بر اساس شاخص‌های خسارت ماکزیمم دریفت طبقات، ماکزیمم برش پایه، ماکزیمم جابجایی و شتاب بام در برابر شاخص شدت بیشینه شتاب زمین ترسیم شد. همچنین با رسم منحنی‌های شکنندگی بر اساس ماکزیمم دریفت طبقات در برابر بیشینه شتاب زمین تفسیرهای قابل قبولی ارائه گردید و احتمال خرابی در هر یک از سطوح آسیب به کمک رسم میانه منحنی‌های شکنندگی مورد بررسی گرفت. نتایج به‌دست آمده نشان داد که قرارگیری جداسازها در حالت های میان طبقه ای 1 و 2 دریفت طبقات و برش پایه را به کمتر از نصف کاهش می دهند. در این میان قرارگیری جداساز در سطح زیرین طبقه اول (حالت1) بهترین عملکرد رفتاری در کاهش دریفت و برش پایه و افزایش شتاب متناظر با میانه شکنندگی در بین سازه‌های جداسازی شده در حالات مختلف بخصوص در سازه های بلند با سطوح خسارت بالا داراست.