مقایسه صفات مورفومتریک ، مریستیک و رشد دورگه های حاصل از تلاقی فیلماهی (Huso huso) و تاسماهی ایرانی (Acipenser persicus)

Abstract

<br /> <br /> <br /> <br /> در این بررسی، فیلماهی با تاسماهی ایرانی بصورت رفت و برگشت در 4 تیمار و 3 تکرار تلاقی داده شد و نرماتیوهای تکثیر شامل تعداد تخم در گرم، درصد لقاح، درصد بازماندگی و همچنین 32 پارامتر مورفومتریک و مریستیک ماهیان مولد، دو رگه و شاهد مورد مقایسه قرار گرفتند. بمنظور مقایسه رشد ماهیان دو رگه و شاهد، بچه ماهیان حاصله بمدت 18 ماه در وانهای فایبرگلاس 2 تنی و با غذای دستی پرورش و طی این مدت، 17 بار بین 15 الی 30 روز یکبار، بیومتری شدند. میانگین، انحراف از معیار، آنالیز واریانس، آزمون دانکن و درصد هتروزیس با استفاده از برنامه‏های کامپیوتری Quatro و SPSS محاسبه شدند.<br />نتایج نشان داد که از لحاظ تعداد تخم در گرم، بین فیلماهی شاهد با دو رگه (فیلماهی نر × تاسماهی ایرانی ماده) و همچنین بین تاسماهی ایرانی شاهد با دو رگه (فیلماهی ماده × تاسماهی ایرانی نر) اختلاف معنی ‏داری وجود دارد .(P≤0.003) ولی از لحاظ درصد لقاح در مرحله 4 سلولی و 35 سلولی، تعداد لاروهای حاصله، میزان تلفات تا زمان تغذیه فعال و تعداد لارو باقیمانده بین تیمارهای شاهد و دو رگه اختلاف معنی ‏داری مشاهده نگردید (P≥0.01).<br />سرعت رشد ماهیان دو رگه و شاهد متفاوت بوده و در پایان دوره پرورش بیشترین وزن بترتیب مربوط به فیلماهی شاهد (10±975 گرم)، دو رگه حاصل از فیلماهی ماده با تاسماهی ایرانی نر (143±840 گرم)، تاسماهی ایرانی ماده با فیلماهی نر (281±681.85 گرم) و کندترین رشد مربوط به تاسماهی ایرانی شاهد با متوسط وزن 535.15±131 گرم بوده ولی سرعت رشد روزانه دو رگه حاصل از تلاقی فیلماهی ماده با تاسماهی ایرانی نر در شش‏ ماهه دوم و سوم پرورش حتی از فیلماهی شاهد بیشتر بود. در مقایسه صفات مورفومتریک و مریستیک از بین 32 پارامتر اندازه ‏گیری شده 23 مورد بین فیلماهی شاهد با دو رگه ‏ها و در 31 مورد بین تاسماهی ایرانی با دو رگه اختلاف معنی‏ دار مشاهده شد (P≤0.05). درصد هتروزیس متغیر و در اوایل دوره پرورش، 76/73- بود ولی در پایان دوره پرورش به میزان 0.79 درصد رسید و در مجموع بطور متوسط میزان هتروزیس 32.69- بوده است.<br />نتایج این بررسی نشان داد که اگرچه دو رگه ‏های حاصل از تلاقی فیلماهی ماده × تاسماهی نر از رشد بیشتری برخوردار بودند ولی به علت کمبود فیلماهی ماده و اولویت استفاده از گامت آنها در بازسازی ذخایر، دورگه‏ های حاصل از تلاقی فیلماهی نر و تاسماهی ایرانی ماده، بعنوان کاندید بسیار مناسبی برای پرورش گوشتی ماهیان خاویاری توصیه می گردد.