اثر بافت خاک و سطوح مختلف آبیاری بر نیاز آبی و ضریب گیاهی زیتون تلخ (Melia azedarach L.) در منطقه کرج

Abstract

رشد روزافزون جمعیت، لزوم توسعه فضای سبز شهری، کمبود منابع آب و افزایش رقابت بین بخش­های مختلف مصرف­کننده آب، تعیین دقیق نیازآبی گونه­های گیاهی فضای سبز را به امری ضروری تبدیل کرده است. در این پژوهش نیاز آبی ( ) و ضریب گیاهی ( ) زیتون­تلخ (.Melia azedarach L) با استفاده از میکرولایسیمتر به­صورت فاکتوریل با دو عامل بافت خاک و تنش خشکی با طرح پایه کاملاً تصادفی در 10 تکرار در شرایط اقلیمی کرج در سال 99-1398 اندازه­گیری شد. عامل بافت خاک شامل دو سطح لوم­رسی و لوم­شنی و عامل تنش خشکی در سه سطح MAD برابر 3/0، 5/0 و 7/0 بود. نتایج نشان داد که میانگین 10 روزه در سطوح تنش­ خشکی 3/0، 5/0 و 7/0 در بافت لوم­شنی به ترتیب برابر 35/15، 81/13 و 63/12 میلی‌متر و در بافت لوم­رسی به­ترتیب برابر است با 35/19، 9/16 و 58/16 میلی‌متر می­باشد. در هر دو خاک لوم­رسی و لوم­شنی مقدار در تیمار تنش 3/0 بیشتر از تنش 5/0 و آن هم بیشتر از تنش 7/0 است. مجموع نیازآبی خالص زیتون­تلخ در بافت لوم­رسی برای سطوح تنش 3/0، 5/0 و 7/0 به ترتیب برابر 15/445، 59/388 و 4/381 میلی‌متر و در خاک لوم­شنی این مقادیر به ترتیب برابر 02/353، 59/317 و 54/290 میلی‌متر به­دست آمد. هم­چنین مقدار متوسط زیتون­تلخ طی دوره رشد در بافت­های لوم­رسی به ازای تنش­های 3/0، 5/0 و 7/0 به­ترتیب برابر است با 34/0، 3/0 و 28/0 و این مقادیر برای خاک لوم­شنی به­ترتیب برابر با 27/0، 24/0 و 22/0 می­باشد.