بررسی آسیب‌شناختی بخش پیشین روده بچه ماهیان تازه به تغذیه افتاده قزل آلای رنگین کمان (Oncorhynchus mykiss) تغذیه شده با سطوح مختلف HUFA و PUFA (C18) جیره غذایی

Abstract

عدم توازن در تغذیه اسیدهای چرب، حتی برای مدت کوتاه می­تواند کارایی لاروها را دستخوش تغییر سازد. در این مطالعه اثر سطوح مختلف اسیدهای چرب HUFA و PUFA (C₁₈)جیره غذایی بر بافت روده لاروهای تازه به تغذیه افتاده ماهی قزل­آلای رنگین کمان بررسی شد. برای این منظور سطوح مختلف HUFA (صفر، 5/0، 1 و 2 درصد) در سطح 20 درصد PUFA (آزمایش نخست) و سطوح مختلفPUFA (10، 30،20 و40 درصد) در سطح 8 درصد HUFA (آزمایش دوم) در جیره­های غذایی آزمایشی ایجاد و به تغذیه لاروها رسید. مدت زمان انجام آزمایش شش هفته بود. در پایان آزمایش، از هر تیمار بصورت تصادفی شش عدد ماهی انتخاب و قسمت آغازین روده کوچک آن­ها برای مطالعات بافت شناسی جدا گردید. با توجه از هم­گسیختگی و ریزش اپیتلیوم و حضور واکوئل­های چربی انتروسیت­های بخش پیشین روده بچه ماهیان قزل آلای رنگین کمان، می توان چنین بیان نمود که هرگاه میزان PUFA جیره غذایی 20 درصد باشد، برای جلوگیری از آثار نامطلوب چنین افزایشی (عموما به دلیل جایگزینی روغن ماهی با منابع ارزان­قیمت گیاهی) سطح HUFA جیره غذایی باید افزایش یابد و بهترین میزان آن در این مطالعه 2 درصد برآورد گردید. همچنین در آزمایش دوم (سطح HUFA 8 درصد چربی جیره غذایی)، با افزایش سطح PUFA تا 40 درصد چربی جیره غذایی، شاخص­های بافتی بهبود یافت. علاوه بر این، کمترین تعداد سلول­های جامی و در نتیجه بیشترین تعداد سلول­های جاذب در تیمارهای 3 و 6 قابل مشاهده بود. نتیجه آنکه در گروه­های تغذیه شده با جیره غذایی حاوی 20 درصد PUFA و 2 درصد HUFA یا 40 درصد PUFA و 8 درصد HUFA، تعداد واکوئل­های چربی کمترین بوده و اپیتلیوم طبیعی در بافت روده قابل مشاهده بود.