مقایسه فراوانی پلانکتونها و کفزیان کارگاههای پرورش تاسماهیان و بررسی نقش آنها در ضریب چاقی بچه ماهیان

Abstract

<br /> <br /> <br /> <br /> این بررسی از تاریخ 2/2/1380 تا 22/4/1380 انجام شد. بدین منظور 3 استخر پرورش بچه ماهیان خاویاری از کارگاه دکتر یوسف پور و 3 استخر از مجتمع تکثیر و پرورش شهید بهشتی انتخاب گردید و نمونه برداری به طور هفتگی با استفاده از تور پلانکتون گیر (با چشمه 50 میکرون)، روتنر و دستگاه بنتوزگیر اکمن در طول دوره پرورش انجام شد. نمونه های فیتوپلانکتون، زئوپلانکتون و کفزیان پس از عملیات تثبیت با فرمالین 4 درصد مورد شناسایی قرار گرفتند. تنوع فیتوپلانکتونی در کارگاه دکتر یوسف پور شامل 22 جنس و در کارگاه شهید بهشتی شامل 21 جنس از 5 شاخه کلروفیتا، سیانوفیتا، کریزوفیتا، کریپتوفیتا و اوگلنوفیتا بودند و در اغلب نمونه برداریها جنس Schroderia sp. از شاخه کلروفیتا گروه غالب را تشکیل می داد. تراکم فیتوپلانکتونی در استخرهای مورد بررسی مجتمع شهید بهشتی 106×2 سلول در میلی لیتر و در کارگاه دکتر یوسف پور حدود 106×1 سلول در میلی لیتر بود. فون زئوپلانکتونی در هر دو کارگاه شامل 9 جنس متعلق به دو شاخه بندپایان (Arthropoda) و گردان تنان (Rotifera) بود. تراکم زئوپلانکتونها در کارگاه دکتر یوسف پور 36937 عدد در لیتر و در مجتمع شهید بهشتی 46603 عدد در لیتر بود. تنوع موجودات کفزی در استخرهای نمونه برداری شده کارگاه دکتر یوسف پور شامل لارو حشرات، کرمهای کم تار و نرم تنان و در مجتمع شهید بهشتی شامل لارو حشرات و کرمهای کم تار بود. میانگین توده زنده کل کفزیان در استخرهای مورد بررسی شهید بهشتی 0.75±2.16 گرم در متر مربع و در استخرهای مورد بررسی کارگاه دکتر یوسف پور 0.19±1.58 گرم در متر مربع بود. محدوده تغییرات ضریب چاقی بچه ماهیان در مجتمع شهید بهشتی بین 0.297 تا 0.6 و در کارگاه دکتر یوسف پور 0.294 تا 0.554 بود.