افزایش کارائی ضد قارچی اسانس آویشن شیرازی با رهایش کنترل شده آن به روش میکروکپسوله کردن

Abstract

هدف از این تحقیق استفاده از روش میکروکپسوله‌کردن یا ریزپوشانی برای حفظ ترکیبات فرار اسانس‌ آویشن و افزایش اثربخشی خصوصیات ضدقارچی آن با مکانیسم رهاسازی کنترل شده طی زمان بود. برای این منظور، در ابتدا با استفاده از دستگاه کلونجر اسانس آویشن تهیه و سپس با استفاده از روش تبخیر حلال و تشکیل امولسیون روغن در آب، کپسول‌های هسته- پوسته تشکیل شدند که دارای هسته روغنی و پوسته پلیمری از جنس پلی متیل متاکریلات بودند. بازدهی میزان کپسوله‌شدن مواد با روش طیف‌سنجی مرئی- فرابنفش اندازه‌گیری شد و میزان بازدهی کپسول‌ها 68 درصد تعیین شد. همچنین اندازه و شکل کپسول‌های تولید شده با کمک میکروسکوپ نوری و مرفولوژی آن‌ها توسطمیکروسکوپ الکترونی روبشی بررسی شد. نتایج سینتیک رهایش ترکیبات فرار آویشن در حالت معمولی و کپسوله‌شده نشان داد که در مدت زمانی که همه ترکیبات اسانس آویشن تبخیر می‌شوند، تنها 6 درصد آویشن کپسوله شده تبخیر شده و وارد محیط می‌شود. همچنین برای بررسی میزان اثربخشی اسانس آویشن در دو حالت معمولی و کپسوله‌شده قبل و پس از آبشویی، از کپک آسپرژیلوس نایجر با روش آزمون کاغذ صافی استفاده شد. نتایج نشان داد تفاوت چندانی بین خصوصیات مانع‌شوندگی اسانس آویشن در حالت معمولی با نمونه شاهد وجود ندارد و سرعت تبخیر بالای ترکیبات موثره آویشن از اثربخشی آن می‌کاهد. در مقابل، نقش بارز میکروکپسوله‌کردن پس از آبشویی مشخص شد وکارائی بالای اسانس آویشن کپسوله‌شده در برابر رویش کپک حاکی از قابلیت بالای این روش در حفظ ترکیبات ضدمیکروبی اسانس آویشن بود.