تاثیر تراکم ذخیره سازی میگوی سفید هندی (Penaeus indicus) بر شرایط بهداشتی استخرهای پرورشی در منطقه تیاب شمالی استان هرمزگان

Abstract

<br /> <br /> <br /> <br /> با توجه به نقش پرورش میگو در اقتصاد منطقه جنوب کشور، بررسی عوامل بیماری زا همچون عوامل باکتریایی، قارچی و انگلی که نقش بسزایی در کاهش برداشت از استخرهای پرورشی ایفا می نمایند مهم و ضروری می باشد. در این بررسی اثر تراکمهای ذخیره سازی میگوی سفید هندی (P. indicus) بر شرایط بهداشتی استخرهای پرورشی در سیستم پرورش نیمه متراکم با 4 تیمار هر کدام بترتیب با 18، 20، 22 و 25 عدد میگو در متر مربع مورد ارزیابی قرار گرفت. <br />نتایج حاصل از بررسی بهداشتی میگو در تیمارهای مورد بررسی نشان داد که از نظر آلودگی باکتریایی ویبریو هاروی (V. harvyi) و از نظر آلودگی قارچی آسپرژیلوس نایجر (A. niger) و پنی سیلیوم (Penisilium) فراوانی بیشتری از سایر باکتریها و قارچها داشته و از نظر آلودگی انگلی نیز کوتیکول و آبشش میگو به انگل Zoothamnium و Epistilis آلوده بودند. <br />آزمون آنالیز واریانس یکطرفه نیز اختلاف معنی داری بین افزایش آلودگی باکتریایی و انگلی را با افزایش تراکم میگو نشان داد (p<0.05) ولیکن این اختلاف در استخرهای مختلف به جهت یکسان بودن رعایت شرایط بهداشتی معنی دار نبوده است.(p<0.05) همچنین رابطه خطی بین افزایش میزان آلودگی باکتریایی و انگلی به نسبت افزایش تراکم میگو در استخرهای مورد بررسی نیز وجود داشته است. نتایج بدست آمده بیانگر آن است که با افزایش تراکم ذخیره سازی میگوها، میزان آلودگی باکتریایی، قارچی و انگلی افزایش یافته است.