بررسی عوامل مؤثر بر توان نگه‌داری‌ اتصال‌های ساخته‌شده با بیسکویت چوبی

Abstract

هدف از این پژوهش، بررسی توان نگه‌داری اتصال‌های T شکل ساخته‌شده با بیسکویت چوبی است. اتصال‌های بیسکویت، اتصال‌های صفحه‌ای نیز نامیده می‌شوند که به‌طورمعمول از چوب راش کمی فشرده ساخته می‌شوند. بیسکویت‌ها در اتصالات ساخته‌شده با آن‌ها، رطوبت چسب‌های پایه آبی را جذب نموده و با واکشیده شدن آن‌ها در شیارها، باعث ایجاد اتصال مناسب و محکم می‌شوند. گونه‌ی اعضای اتصال از چوب‌های راش (<em>Fagus orientalis</em>) و نراد (<em>Abies alba</em>)، اندازه بیسکویت شامل 10 و 20 (1 عدد بیسکویت در هر اتصال) و چسب‌های پلی‌وینیل استات (PVAc)، پلی‌اورتان (PU) و اوره فرمالدهید (UF) به‌عنوان متغیرهای این تحقیق در نظر گرفته شدند. پس از ساخت نمونه‌ها، آزمون توان نگه‌‌داری بیسکویت انجام شد. نتایج نشان داد که اثر مستقل هر یک از عوامل متغیر یعنی گونه اعضای اتصال و نوع چسب بر توان نگه‌داری اتصال‌های بیسکویتی در سطح 1 درصد معنی‌دار، ولی اثر مستقل اندازه بیسکویت معنی‌دار نمی‌باشد. همچنین نتایج نشان داد که توان نگه‌‌داری اتصال‌های ساخته‌شده با گونه راش نسبت به گونه نراد بیشتر بوده است. چسب پلی‌اورتان نسبت به سایر چسب‌ها بهترین عملکرد را داشته است. درنهایت بهترین عملکرد اتصال‌‌های ساخته‌شده با بیسکویت (گونه راش، بیسکویت اندازه 10 و چسب پلی‌اورتان) با اتصال‌های ساخته‌شده با دوبل چوبی مقایسه شد که اتصال‌‌های ساخته‌شده با بیسکویت نسبت به اتصال‌های ساخته‌شده با دوبل چوبی، توان نگه‌داری بیشتری را نشان دادند.