بررسی تغذیه طبیعی ماهی سرخوی معمولی (Lutjanus johani) در آبهای هرمزگان

Abstract

<br /> <br /> <br /> <br /> نظر به اینکه اطلاعات زیستی اندکی بخصوص در رابطه با تغذیه سرخو معمولی Lutjanus johni وجود داشت، از اردیبهشت ماه 1375 لغایت تیر ماه 1376 به مدت 15 ماه جمعاً 613 نمونه مورد بررسی قرار گرفت. در این راستا شاخص خالی بودن معده (CV) و ترجیح غذایی (Fp) این ماهی محاسبه شد. از معده های بررسی شده تعداد 44 عدد پر، 27 عدد نیمه پر و 542 عدد خالی بودند. شاخص خالی بودن معده برابر با 4/88 و میزان ترجیح غذایی برای سخت پوستان 6/55، ماهی ها 3/44 و نرمتنان 4/1 بدست آمد. در بررسی جزئی تر سخت پوستان، Fp برای خرچنگ 54، عقربک 2/23، میگو 2/20 و لابستر 5/2 محاسبه شد. در نهایت نتیجه گرفته شد که احتمالاً این ماهی یک گونه کم خور بوده و غذای اصلی آنها را سخت پوستان تشکیل می دهند که از این میان خرچنگ غذای اصلی محسوب می شود.