خصوصیات فیزیکی و شیمیایی استخرهای پرورش میگوی سفید هندی) (Penaeus indicusدر حاشیه خلیج گرگان (استان مازندران)

Abstract

<br /> <br /> <br /> <br /> پروژه بررسی امکان پرورش میگوی سفید هندی (P. indicus) در استخرهای ساحلی استان مازندران با توجه به وجود شرایط آب و هوایی در منطقه بهشهر (دو کیلومتری مجاور خلیج گرگان) از اوایل فصل تابستان تا اوایل فصل پاییز در سال 1380 با شناخت خصوصیات فیزیکی و شیمیایی انجام شد.<br />در طول دوره پرورش، 32 نمونه آب از چهار استخر انتخاب شده، جمع آوری گردید تا اندازه گیری فاکتورهای فیزیکی شامل دمای آب، شوری، شفافیت و عوامل شیمیایی شامل اکسیژن محلول، آمونیوم، نیتریت و ارتوفسفات براساس روش های استاندارد انجام گیرد. نتایج آزمایشات نشان داد که تغییرات فاکتورهای دمای آب، شوری، pH و شفافیت بترتیب 5/24 تا 29 درجه سانتیگراد، 5/31 ppt، 02/8 تا 18/8 و 18 تا 50 سانتیمتر و محدوده غلظتی اکسیژن محلول، آمونیوم، نیتریت و ارتوفسفات بترتیب برابر با 8/3 تا 5/9 میلی لیتر/لیتر، 0022/0 تا 015/0 ppm و 0145/0 تا 0376/0 ppm در یک دوره پرورش بوده است.<br />در نتیجه ، با توجه به این که این میگو سازگاری مطلوب و قدرت انطباق با اقلیمهای مختلف را دارد لذا این منطقه از نظر دما و شوری آب برای یک دوره پرورش مناسب تشخیص داده می شود. همچنین از نظر عناصر محلول مضر مانند آمونیاک و یون سمی نیتریت هم مشکل خاصی وجود نداشته است.