توسعه مدل شبیه سازی- بهینه سازی با استفاده از بهترین راهکارهای مدیریتی در کنترل رواناب شهری

Abstract

در این مقاله، به منظور شبیهسازی کمیت و کیفیت وضعیت موجود نهر فیروزآبادی، حجم جریان و آلایندههای موجود در نهر از<br />نرمافزار EPA SWMMو از تعدادی بهترین راهکارهای مدیریتی نظیر جویباغچه و روسازی نفوذپذیر استفاده شده است. هدف از طراحی<br />این نوع راهکارهای مدیریتی، کاهش حجم رواناب، کاهش پیک جریان، کاهش آلودگیهای با منبع غیرمتمرکز از طریق تبخیر و تعرق، نفوذ<br />آب و تصفیه یا عملیات بیولوژیکی و شیمیایی میباشد. از آنجایی که به نظر میرسد هر یک از این راهکارها بهتنهایی قادر به بهبود<br />قابلتوجهی در کمیت رواناب نباشند، باید با ترکیب نمودن آنها، مناسبترین ترکیب که بالاترین اثربخشی را درکنترل حجم رواناب داشته<br />باشد را بهدست آورد. در این تحقیق، از دو مدل اصلی استفاده شده است: مدل شبیهسازی بارش- رواناب و مدل بهینهسازی. مدل<br />SWMMشبیهسازی کمی و کیفی رواناب را انجام میدهد و مدل بهینهسازی MOPSOجانمایی BMPsرا به منظور کاهش دبی رواناب<br />در آن بهینه میکند. نتایج مدل شبیهسازی- بهینهسازی نشان میدهند که این راهکارها توانایی کاهش 8تا 11درصد دبی پیک خروجی از<br />حوزه برای بارش با دوره بازگشت 1ساله را دارند.