• ورود به سامانه
      مشاهده مورد 
      •   صفحهٔ اصلی
      • نشریات فارسی
      • پژوهش های محیط زیست
      • دوره 9, شماره 18
      • مشاهده مورد
      •   صفحهٔ اصلی
      • نشریات فارسی
      • پژوهش های محیط زیست
      • دوره 9, شماره 18
      • مشاهده مورد
      JavaScript is disabled for your browser. Some features of this site may not work without it.

      مدل‌سازی و پیش‌بینی تغییرات میانگین سالانه دمای تهران

      (ندگان)پدیدآور
      حلبیان, امیرحسینهل فروش سلماسی, آیدا
      Thumbnail
      دریافت مدرک مشاهده
      FullText
      اندازه فایل: 
      18.59کیلوبایت
      نوع فايل (MIME): 
      PDF
      نوع مدرک
      Text
      مقاله پژوهشی
      زبان مدرک
      فارسی
      نمایش کامل رکورد
      چکیده
      مدل‌‌سازی و پیش‌‌بینی تغییرات میانگین سالانه دمای تهران       امیرحسین حلبیان*1، آیدا هل‌‌فروش سلماسی2   1 دانشیار، گروه جغرافیا، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران 2 کارشناس ارشد آب و هواشناسی، دانشگاه پیام نور، ایران   (تاریخ دریافت: 18/10/1395؛ تاریخ تصویب: 09/07/1397)   چکیده توجه به تاثیر دما در شرایط اقلیمی هر منطقه و اهمیت پیش‌‌بینی آن در برنامه‌‌ریزی‌‌های محیطی، استفاده از روش‌‌های آماری برای بررسی تغییرات و پیش‌‌بینی دما را اجتناب‌‌ناپذیر کرده است. روش‌‌های آماری ابزاری مفید برای شناخت و تحلیل رفتار متغیرهای اقلیمی هستند. امروزه، مدل‌‌سازی و پیش‌‌بینی فراسنج‌‌های اقلیمی به سبب تغییرات آب و هوایی، گرمایش جهانی و خشکسالی‌‌های اخیر اجتناب‌‌ناپذیر شده است. دما از جمله فراسنج‌‌های اقلیمی است که در برنامه‌‌ریزی‌‌های محیطی، مدیریت منابع آبی و کشاورزی دارای اهمیت است. در این نوشتار، با بهره‌‌گیری از آزمون آماری- گرافیکی من- کندال که یکی از شیوه‌‌های پیشنهادی سازمان هواشناسی جهانی برای تحلیل سری‌‌های زمانی است؛ روش شیب خط سن و مدل آریمای باکس- جنکیز، روند تغییرات میانگین دمای سالانه در تهران بررسی شد. برای بررسی این روند و دستیابی به یک الگوی مناسب در این زمینه، داده‌‌های میانگین دمای سالانه ایستگاه سینوپتیک تهران در بازه زمانی 2014-1951 از سازمان هواشناسی کشور اخذ شد. نتایج تحلیل روند نشان داد که روند صعودی معناداری در رفتار سری زمانی میانگین دمای سالانه وجود دارد. شیب روند محاسبه شده توسط آزمون سن نیز برابر با 037/0 در هر سال است. در ادامه، براساس روش‌‌های معمول الگوسازی در خانواده الگوهای ARIMA مدل con (1، 1، 0) ARIMA پس از مقایسه معیار آکاییک (AIC) به عنوان الگوی نهایی تعیین شد. در این مدل وجود درجه تفاضلی 1 نشانگر روند حول یک خط است. این روند از وجود جمله ثابت در مدل (Con) قابل درک است. میزان این روند براساس مدل con (1، 1، 0) ARIMA حدود 033/0 درجه سلسیوس در سال است. بر اساس مدل برازش یافته، انتظار می‌‌رود دمای 10 سال آینده به بالاترین مقدار خود یعنی 88/18 درجه سلسیوس برسد.         کلیدواژه‌ها: مدل‌‌سازی، دمای سالانه، من کندال، تخمین‌‌گر شیب سن، آریما، روند، خودهمبستگی، خودهمبستگی جزیی، تهران         * نویسنده مسئول                                                                                                                 Email: halabian_a@yahoo.com
      کلید واژگان
      مدل‌سازی
      دمای سالانه
      من کندال
      تخمین‌گر شیب سن
      آریما
      روند
      خودهمبستگی
      خودهمبستگی جزیی
      تهران

      شماره نشریه
      18
      تاریخ نشر
      2019-02-20
      1397-12-01
      ناشر
      انجمن ارزیابی محیط زیست ایران
      سازمان پدید آورنده
      دانشیار دانشگاه پیام نور
      کارشناس ارشد تغییرات آب و هوایی، دانشگاه پیام نور

      شاپا
      2008-9597
      URI
      http://www.iraneiap.ir/article_89104.html
      https://iranjournals.nlai.ir/handle/123456789/76341

      مرور

      همه جای سامانهپایگاه‌ها و مجموعه‌ها بر اساس تاریخ انتشارپدیدآورانعناوینموضوع‌‌هااین مجموعه بر اساس تاریخ انتشارپدیدآورانعناوینموضوع‌‌ها

      حساب من

      ورود به سامانهثبت نام

      تازه ترین ها

      تازه ترین مدارک
      © کليه حقوق اين سامانه برای سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران محفوظ است
      تماس با ما | ارسال بازخورد
      قدرت یافته توسطسیناوب