الگوی بررسی ویژگیهای اجتماعی- روانی بازدیدکنندگان پارکهای جنگلی به عنوان ابزار مدیریت پارکها (مطالعه موردی: پارک جنگلی دلند)

Abstract

استفاده مطلوب از یک فضای تفرجی هنگامی انجام میشود که آن محیط بتواند پاسخگوی نیازهای اجتماعی- روحی و روانی مراجعهکنندگان<br />علاوه بر تامین سایر نیازهای آنها باشد. به عبارت دیگر، مناطق تفرجی باید بر مبنای نیازهای مختلف اجتماعی- روانی و موقعیت گروههای<br />استفادهکننده طراحی شوند. این موضوع، در پارک جنگلی دلند واقع در شرق گرگان در ایران بررسی شد. در مطالعه حاضر، ویژگیهای-<br />اجتماعی روانی بازدیدکنندگان پارک جنگلی دلند بررسی شد و راهکارهایی برای بهینهسازی شرایط پارک بر مبنای نیازهای اجتماعی- روانی<br />بازدیدکنندگان ارایه شد. این مطالعه، با تکمیل 101پرسشنامه در فصول تابستان و پاییز سال 1331در پارک جنگلی دلند انجام شد. روایی<br />پرسشنامه توسط دو تن از متخصصان تایید و پایایی آن با استفاده از آلفای کرونباخ محاسبه شد. نتایج نشان داد بیشتر بازدیدکنندگان با هدف<br />کسب آرامش روحی و تفرج به این منطقه میآیند. همچنین، بیشتر افراد تمایل دارند امنیت پارک با همکاری توام مامورین نیروی انتظامی و<br />نگهبانان پارک تامین شود (حدود 02درصد افراد.) در بخش آمار تحلیلی، آزمون کای اسکویر جهت بررسی ارتباط بین جنسیت افراد با برخی<br />پارامترها استفاده شدند. نتایج این مطالعه میتواند، بازتابی از وضعیت موجود در پارک و انتظار بازدیدکنندگان از مدیریت پارک باشد که میتواند<br />جهت مدیریت بهینه پارک و تامین رضایت بازدیدکنندگان مورد استفاده قرار گیرد.