بررسی ضریب حساسیت و کینتیک مرگ اشرشیا کلی و استافیلوکوکوس اورئوس نسبت به نانوذرات اکسید روی و اکسید مس

Abstract

مقدمه: افزایش مقاومت به عوامل ضد میکروبی معمول یکی از مشکلات عمده‌ی بخش مراقبت‌های بهداشتی می‌باشد. در این مطالعه فعالیت ضد میکروبی نانوذرات اکسید روی و اکسید مس علیه باکتری‌های اشرشیا کلی ATCC25922 و استافیلوکوکوس اورئوس ATCC25923 بررسی شد. روش‌ها: در این مطالعه خاصیت ضد میکروبی نانوذرات با استفاده از تکنیک‌های محاسبه‌ی ضریب حساسیت و کینتیک مرگ باکتری‌ها بررسی گردید. آزمایشات باکتریولوژیکی با استفاده از غلظت اولیه‌ی 10 8 واحد کلنی تشکیل شده در میلی‌لیتر (CFU/ml) هر یک از باکتری‌ها انجام شد. ابتدا حداقل غلظت ممانعت‌کننده‌ی رشد (Minimum inhibitory concentration یا MIC) تعیین گردید. برای بررسی کینتیک مرگ و محاسبه‌ی ضریب حساسیت از غلظت‌های یک و دو برابر MIC در زمان تماس صفر تا 360 دقیقه استفاده شد. یافته‌ها: در واکنش نانوذرات اکسید روی و مس با اندازه‌ی ذرات 20 و 60 نانومتر، بیشترین ضریب حساسیت برای استافیلوکوکوس اورئوس نسبت به نانوذره‌ی اکسید روی (ml/µg033/0=Z) و کمترین مقدار این پارامتر برای استافیلوکوکوس اورئوس در تماس با اکسید مس (ml/µg0032/0=Z) وجود داشت. فرآیند مرگ اشرشیا کلی و استافیلوکوکوس اورئوس در تماس با سوسپانسیون نانوذرات از واکنش کینتیک درجه‌ی یک پیروی کرد و نسبت بقای باکتری‌ها با افزایش زمان تماس، کاهش یافت. با افزایش غلظت نانوذرات، فعالیت باکتری‌کشی نانوذرات افزایش نشان داد. نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج آزمایشات، ضریب حساسیت تعیین گردید و حساسیت استافیلوکوکوس اورئوس از اشرشیا کلی بیشتر بود. نتایج این مطالعه نشان داد که نانوذرات اکسید روی نسبت به اکسید مس از اثر ضد میکروبی قوی‌تری برخوردار است. واژگان کلیدی: حساسیت ضد میکروبی، کینتیک، اکسید روی، اکسید مس، نانوذرات، اشرشیا کلی، استافیلوکوکوس اورئوس