آثار افزایش قیمت حامل‌های انرژی بر هزینه خسارت انتشار آلاینده‌های محیط‌زیستی در فرآیند تولید گندم شهرستان فسا

Abstract

در این مطالعه تلاش شده است تا با استفاده از تابع تولید غیرمستقیم و داده‌های مقطعی سال 93-1392 مربوط به 201 تولیدکننده گندم آبی در شهرستان فسا، اثر افزایش قیمت‌ حامل‌های انرژی بر هزینه خسارت انتشار آلودگی تعیین شود. با توجه به مصرف بالای حامل‌های انرژی (گازوئیل و برق) در فرآیند تولید گندم انتظار می‌رود با افزایش قیمت این حامل‌ها مطابق قانون هدفمندی یارانه‌ها، هزینه تولید گندم افزایش و با کاهش تولید گندم مقدار و هزینه خسارت انتشار آلاینده‌های محیط‌زیستی کاهش یابد. نتایج نشان داد با افزایش 50 درصدی قیمت گازوئیل و برق مقدار تولید گندم به ترتیب 22/2 و 75/11 درصد کاهش می‌یابد و در نتیجه هزینه خسارت آلاینده مهم اکسید دی‌نیتروژن به ترتیب 232 و 1223 هزار ریال در هر هکتار کاهش می‌یابد. بنابراین افزایش قیمت‌ حامل‌های انرژی می‌تواند در کنترل هزینه خسارت انتشار آلودگی محیط زیست نقش موثری داشته باشد. اما از آنجایی که با افزایش قیمت حامل‌های انرژی تولید گندم به مقدار قابل توجهی کاهش می‌یابد. بنابراین، با توجه به استراتژیک بودن این محصول پیشنهاد می‌شود در اعمال این سیاست احتیاط شود. همچنین به نظر می‌رسد با استفاده از تکنولوژی مناسب در تولید گندم و افزایش بهره‌وری همه عوامل تولید، می‌توان با کاهش کمتری در تولید گندم هزینه خسارت انتشار آلاینده‌های محیط‌زیستی را کاهش داد.