ارزیابی ریسک محیط‌‌زیستی واحد یوتیلیتی فازهای 15 و 16 منطقه پارس‌جنوبی با استفاده از روش EFMEA

Abstract

این تحقیق با هدف شناسایی و ارزیابی ریسک‌های محیط‌‌زیستی در مرحله ساختمانی واحد یوتیلیتی فازهای 15 و 16 پارس‌جنوبی به انجام رسیده است. پس از شناسایی فعالیت‌ها و فرایندها در ساخت واحد یوتیلیتی، میزان آلاینده‌‌‌‌های گازی,CO ,NOX ,SO₂ H₂S و ذرات معلق در خروجی دودکش دیزل‌ژنراتورها و میزان صوت در ایستگاه‌های مورد نظر، اندازه‌گیری شدند. نتایج این تحقیق نشان داده است که غلظت آلاینده‌های هوا مانند CO و NOX در برخی از ایستگاه‌های نمونه‌برداری شده در مقایسه با مقادیر استاندارد بالاتر است. اندازه‌گیری میزان صوت در ایستگاه‌های نمونه‌برداری شده، همچنین نشان داد که شدت صوت در این ایستگاه‌ها بالاتر از حد استاندارد است. جنبه‌های محیط‌زیستی با روش «تجزیه و تحلیل حالات شکست و آثار آن بر محیط‌‌زیست EFMEA⁽¹⁾» شناسایی و ارزیابی شدند و عدد اولویت ریسک از حاصل ضرب سه مشخصه شدت در احتمال وقوع در گستره آلودگی یا امکان بازیافت، محاسبه شد. 147 ریسک محیط‌زیستی در ساخت واحد یوتیلیتی مورد شناسایی قرار گرفت که 20 درصد از جنبه‌ها در سطح ریسک پایین، 62 درصد از جنبه‌ها در سطح ریسک متوسط و 18 درصد از جنبه‌ها در سطح ریسک بالا هستند. بالاترین عدد اولویت ریسک، 210 و مربوط به ذخیره‌سازی گاز H₂S در فاز 9 و 10 و پس از آن شرایط اضطراری با عدد اولویت ریسک 160 است. از اقدام‌های اصلاحی پیشنهادی، استفاده از سیستم هشدار، زمان بالا ‌رفتن غلظت گاز H₂S و انجام مانورهای آزمایشی در فعالیت ذخیره‌سازی گاز H₂S است. از دیگر اقدام‌های اصلاحی پیشنهادی برای جلوگیری از اتلاف منابع، بازرسی مداوم از کلیه تجهیزات و شناسایی نقاط تلفات مصرف انرژی و مواد است.