ارزیابی توان اکولوژیکی منطقه سجافی با استفاده از سامانه اطلاعات جغرافیایی (GIS) و منطق فازی

Abstract

در این پژوهش توان اکولوژیکی منطقه سجافی در شهرستان هندیجان، با توجه به گسترش روز افزون توسعه در مناطق سـاحلی و همجـوار آن از یک سو و آسیب پذیری بالقوه آنها از سوی دیگر، در مقیاس 1:100000 و با روش رویهم گذاری نقشه ها به روش بولین با کمک سامانه اطلاعات جغرافیایی (GIS) ارزیابی شد. همچنین برای کاستی های موجود منطق بـولین در روش رویهـم گـذاری، از منطـق فـازی در روش مذکور استفاده و نتایج حاصل از آن (منطق فازی) با روش فوق مقایسه گردید. نتایج نشان می دهد، از میان کاربری هـای مناسـب بـا تـوان منطقه مطالعاتی، توسعه و کاربریهای آبزی پروری و اکوتوریسم سهم بالایی دارند و سایر کاربریها سهم بسیار کمرنگی از سطح منـطقه را شامل میشدند. نسـبت مـساحت پهنه های دارای توان برای آبزی پروری و اکوتوریسم به سطـح محـدوده برابـر 68% بـرای آبـزی پـروری، 25% بـرای اکوتوریسـم است. همچنین استفاده از منطق فازی در روش مذکور، کم اهمیت نبوده است، به طوری کـه درصـدهای مربـوط بـه مدل توسعه آبزیپروری و اکوتوریسم تغییر چشمگیری داشته و طبقه خوب برای کاربری آبزیپروری از 68 درصد به 72 درصد تغییریافته و در کاربری اکوتوریسم از 25درصد به 30 درصد تغییر یافته است. اما بیشترین تغییر مساحت در طبقه نامناسب مشاهده میشود. به طوری کـه میزان درصد این طبقه در کاربری آبزیپروری از 14 درصد به 5 درصد و در کاربری اکوتوریسم از 69 درصد به 59 درصد تغییر کـرده اسـت این موضوع نشان میدهد که استفاده از منطق فازی می تواند نقش تعیین کننده ای در طبقه بندی داشته باشد.