اثر ترکیبی نایسین و استات سدیم بر افزایش زمان ماندگاری ماهی قزل‌آلا ی رنگین‌کمان (Onchorhynchus mykiss) شکم‌خالی

Abstract

نایسین یک ماده ضد میکروبی طبیعی است که بر بسیاری از عوامل بیماریزا و ارگانیسم‌های مسبب فساد مواد غذایی تأثیر دارد. هدف از انجام این تحقیق ارزیابی اثرات نایسین ( 15/0 درصد) و استات سدیم (1 درصد) بصورت منفرد و ترکیبی بر افزایش زمان ماندگاری ماهی قزل‌آلا به شکل ماهی کامل شکم‌خالی بوده است. نمونه‌های حاوی نایسین و استات سدیم، جهت انجام آزمایشات شیمیایی (مجموع بازهای نیتروژنی فرار (TVB-N)، عدد پراکسید (PV)، تیوباربیتوریک اسید (TBA) و pH) و میکروبی (شمارش کلی باکتریها ، شمارش باکتریهای سرماگرا و شمارش باکتریهای گروه LAB) مورد بررسی قرار گرفتند. شرایط نگهداری در خلاء و دمای 4 درجه بوده است. دوره بررسی برای هر دو مرحله 16 روز بوده که آزمایشات شیمیایی و میکروبی با فواصل زمانی 4 روز یکبار انجام گرفت. تغییرات میزان شاخصهای عدد پراکسید، میزان تیوباربیتوریک اسید، مقدار بازهای ازته فرار و pH در تیمارهایی که در معرض استات سدیم و نایسین Z قرار داشتند به طور معنی‌داری نسبت به تیمارهای شاهد (فاقد مواد نگهدارنده) کمتر بوده (05/0>P) و تیمارهای دارای استات سدیم و نایسین Z (بصورت منفرد) بعد از تیمار ترکیبی قرار داشتند. به نظر می رسد که استفاده ترکیبی از مواد نگهدارنده طبیعی و شیمیایی در ماهی شکم خالی، زمان ماندگاری ماهی قزل‌آلا را بطور معنی‌داری افزایش می‌دهد.