اثر نوکلئوتید جیره بر پارامترهای خونی و بیوشیمیایی سرم خون تاسماهی ایرانی جوان(Acipenser persicus)

Abstract

این تحقیق با هدف بررسی تاثیر سطوح متفاوت نوکلئوتید جیره (واناژن) بر پارامترهای خونی و بیوشیمیایی سرم خون ‏تاسماهی ایرانی (‏Acipenser persicus‏) انجام گرفت. ماهیان با میانگین وزنی 12/2 ± 37/42 گرم و میانگین ‏طول 61/0± 67/23 سانتی­متر به 4 تیمار با سطوح متفاوت نوکلئوتید جیره­ (0، 25/0، 35/0و 5/0 درصد) با سه تکرار با ‏تراکم 12 ماهی در هر تانک تقسیم شدند. پس از 10 هفته غذادهی فاکتورهای خونی و بیوشیمیایی سرم خون اندازه­گیری شد. در بین فاکتورهای خونی اندازه­گیری شده گلوکز، تری­گلیسیرید، کلسترول، هتروفیل و گلبول­های قرمز تفاوت معنی­داری را بین گروه­های تغذیه شده با نوکلئوتید و گروه شاهد نشان دادند (05/0p&le). میانگین گلوکز سرم خون و هتروفیل خون با افزایش سطح نوکلئوتید جیره به ترتیب کاهش و افزایش معنی­داری را نشان داد (05/0p&le). بالاترین و کمترین مقادیر کلسترول و تری­گلیسرید به ترتیب متعلق به تیمارهای 25/0 و 35/0 بود. سایر فاکتورهای بررسی‌شده تفاوت معنی­داری را بین گروه­ها نشان ندادند. از این رو میتوان گفت با توجه به ظرفیت محدود برخی سلولها در سنتز نوکلئوتید، تهیه آن از منبع خارجی می­تواند در مسیر سالوج برای تولید نوکلئوتید مورد نیاز مورد استفاده قرار گیرد و با افزایش سرعت تولید به ویژه در هنگام استرس، بهبود وضعیت سلامت و فیزیولوژی ماهی را منجر گردد.