تعیین الگوی برداشت، میزان حداکثر ثابت برداشت و بازگشت شیلاتی ماهی هوور (Thunnus tonggol) در آبهای استان هرمزگان

Abstract

ماهی هوور یکی از گونه‌های مهم سطح زیان درشت درآبهای استان هرمزگان محسوب می‌شود. میزان صید این گونه در سال 1389 بالغ بر 32405 تن گردید که این مقدار 65 درصد از کل صید ماهیان سطحزی درشت را تشکیل داد. جهت برداشت پایدار از ذخایر ماهی هوور لازم است الگوی برداشت٬ حداکثر ثابت برداشت و بازگشت شیلاتی مورد محاسبه قرار گیرد. به همین منظور اطلاعات مربوط به فراوانی طولی و وزنی در تمامی ماههای سال 1389 از 6 تخلیه‌گاه اصلی حسینه، کنگ، بندرعباس، سلخ، سیریک و جاسک در استان هرمزگان جمع‌آوری گردید. پیراسنجه‌های رشد ∞L و K بترتیب 23/112 سانتیمتر و 3/0 درسال بدست آمد و از آنجا٬ میزان مرگ و میر طبیعی 43/0 درسال بدست آمد و سپس مقدار حداکثر ثابت برداشت 11880 تن برآورد گردید . رابطه توانی W = a.FLbطول (سانتیمتر) – وزن (گرم) این بررسی بصورت82/2 FL5-10× 3 W = محاسبه شد که نشاندهنده رشد همگون این گونه بود. الگوی برداشت نشان داد که حدود 85 درصد از ماهیان صید شده قبل از اولین طول بلوغ موردبهره‌برداری قرار می‌گیرند. بیشترین مقدار بازسازی شیلاتی در آبان ماه و با میانگین طولی 27 سانتیمتر بدست آمد. جهت تصحیح الگوی برداشت مناسب این گونه٬ پیشنهادات ممنوعیت صید در زمان بیشترین بازگشت شیلاتی و تعدیل ابزار صید (گوشگیر سطح) ارائه می‌گردد.