آنالیز اقتصادی بهره گیری از پمپ های حرارتی زمین گرمایی در سال 2030 (مطالعه موردی: کشور ایران)

Abstract

بخش بزرگی از تقاضای جهانی انرژی جهت تامین انرژی سرمایش و گرمایش ساختمان ها استفاده می شود. برای جلوگیری از انتشار آلاینده های ناشی از استفاده از سوخت های فسیلی در بخش ساختمان، انرژی های تجدید پذیر مورد توجه قرار گرفته اند. پمپ های حرارتی زمین گرمایی یکی از منابع تامین بار گرمایشی و سرمایشی در ساختمان ها هستند. در این مقاله ابتدا به بررسی میزان موردنیاز انرژی جهت سرمایش و گرمایش در سال 2030 پرداخته شده است سپس دو سناریو مختلف تامین تقاضای انرژی ساختمان را در سال 2030 بررسی می کند. در سناریو اول، انرژی مورد نیاز با توسط اسپیلت از برق تولید شده توسط نیروگاه های سوخت فسیلی تامین می شود. در سناریو دوم گرمایش و سرمایش ساختمان ها توسط پمپ های حرارتی زمین تامین می شود. در این مقاله با جایگزینی پمپ های حرارتی زمین گرمایی علاوه بر کاهش 8736/7 میلیون متر مکعب گاز طبیعی و همچنین جلوگیری از انتشار ۵۹.۶ میلیون تن الاینده در مقایسه با سناریو اول، کشور قادر به صادرات برق و گاز جمعا به ارزش 7028 میلیون دلار می باشد که به طور کلی میزان 49994 میلیون دلار هزینه کشور در سناریو دوم نسبت به سناریو اول کاهش می یابد.