بکارگیری سیستم‌های گرمایش انفرادی؛ راهکاری مؤثر برای دستیابی به شرایط آسایش حرارتی و صرفه‌جویی در مصرف انرژی

Abstract

در تحقیق حاضر، میزان مصرف انرژی یک سیستم گرمایش انفرادی با در نظر گرفتن قید آسایش حرارتی در یک اتاق نمونه مورد ارزیابی قرار گرفته و با سیستم گرمایش غیر انفرادی مقایسه شده است. اتاق مذکور به ابعاد 7/2<strong>×</strong>3<strong>×</strong>4 متر مکعب است و شامل میز، صندلی، مدلی تقریبی از بدن انسان، یک دریچه‌ی خروجی هوا و چهار دریچه ورودی هوا برای سیستم تهویه انفرادی می‌باشد. برای انجام محاسبات و حل معادلات حاکم از حلگر عددی اپن­فوم استفاده شده است. نتایج حاکی از آن است که شاخص احساس حرارتی میانگین افراد (PMV)‌ در محل حضور فرد در سیستم‌ گرمایش غیر انفرادی توزیع یکنواخت‌تری نسبت به سیستم انفرادی دارد. با این وجود، پارامتر نارضایتی حرارتی موضعی ناشی از کوران برای سیستم گرمایش انفرادی در محدوده‌ی مجاز (کمتر از 20%) قرار گرفته است. همچنین، توان مصرفی سیستم‌ گرمایش انفرادی بسیار کمتر از سیستم گرمایش غیر انفرادی گزارش شد، به طوری که صرفه‌جویی در انرژی در حدود 70 تا 85 درصد حاصل گردید. در وضعیت گرمایش انفرادی، شرایط مطلوب آسایش حرارتی و مصرف انرژی کمینه از بین حالت‌های مورد بررسی در سرعت 1 متر بر ثانیه به‌ازای دمای 5/34 درجه سلسیوس به دست آمد.