تاثیر سطوح مختلف دیازینون بر مقادیر LC50، هماتوکریت و علائم بالینی در بچه ماهی کلمه ترکمنی (Rutilus rutilus caspius)(استان گلستان)

Abstract

تاثیر سطوح مختلف غلظت‌های سم دیازینون به منظور تعیین غلظت کشنده (LC50) از جمعیت ماهی کلمه (Rutilus rutilus caspius) طی 96 ساعت روی بچه ماهیان کلمه ترکمنی تهیه شده از ایستگاه تحقیقات شیلاتی قره سو در سال 1388 در دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان انجام گرفت. در این تحقیق 126 عدد بچه ماهی کلمه با میانگین وزنی 3 گرم استفاده شد. آزمایشات بصورت ساکن و براساس دستورالعمل O.E.C.D در شرایط کیفی ثابت آب در دمای 1±24 و 5/8-8 = pH در یک طرح کاملاً تصادفی با تیمار سطوح مختلف غلظت سم دیازینون (در 5 سطح، 5، 95/5، 07/7، 48/8 و 10 میلی‌گرم در لیتر) و 3 تکرار انجام و مقایسه میانگین ها با استفاده از آزمون دانکن در سطح معنی دار 5 درصد صورت گرفت. نتایج نشان دادند که در پایان آزمایش 96 ساعته، میزان LC50، 88/7 میلی‌گرم در لیتر بدست آمد. در این آزمایش از نظر بالینی علائمی مانند خمیدگی ستون فقرات، لرزش بدن، خون مردگی در باله دمی و سر و شنای نامنظم در ماهیان مورد آزمایش مشاهده گردید. در بررسی هماتولوژی، بین غلظت‌های 5 و 95/5 میلی‌گرم در لیتر سم دیازینون، درصد هماتوکریت بشدت کاهش و در ادامه با افزایش غلظت سم، این کاهش بطئی بود. همچنین تفاوت معنی داری بین گروه شاهد و گروه LC50 از لحاظ درصد هماتوکریت مشاهده گردید که بترتیب مقادیر میانگین 36 و 27 درصد اندازه‌گیری شد. با توجه به نتایج بدست آمده، دیازینون برای ماهیان کلمه ترکمنی جزء سموم آفت‌ کش سمی طبقه‌بندی شده است.