نقش رویکردهای تأثیر گذار در شکل گیری پیکره ساختمانهای بلند

Abstract

علیرغم چالش­ های پیش روی ساختمان­ های بلند، جوامع امروزی –هرکدام به نوعی- ساختمان­ های بلند را در فضاهای شهری و برون شهری خود پذیرا شده ­اند .

مقاله حاضر برپایه بخشی از پژوهش دوره دکتری معماری و مطالعه 80 مقاله مربوط به ساختمان­ های بلند از یکسو و نیز معیارهایی که مورد توجه و نظر داوران انجمن ساختمان­ های بلند و زیستگاه­ های شهری در قضاوت نسبت به این بناها قرار داشته اند از سوی دیگر با اتخاذ روش مطالعه موردی و تحلیل محتوا، ابتدا به معرفی رویکردهای مهم و تأثیرگذار در طراحی و اجرای ساختمان ­های بلند پرداخته و پس از آن با انتخاب و معرفی محدوده تحقیق که شامل ساختمان­ های بلند منتخب انجمن فوق­ الذکردر حد فاصل سال ­های 1990 تا 2013 می باشد به جمع ­بندی و تحلیل داوری­ ها و امتیازگذاری­ های انجام گرفته اقدام و نهایتاً به میزان نسبی تأثیر گذاری هریک از رویکردهای شناسایی شده بر شکل­ گیری پیکره ساختمان ­های بلند نائل آمده و 12 رویکرد مورد نظر را در سه رده بر اساس اندازه و میزان تأثیرگذاری آن­ها دسته بندی نموده است.

پاسخگویی به نیازهای فیزیولوژیکی از قبیل ایستایی سازه ای از اولویت های اصلی ساختمان های بلند موفق است.بهره گیری از تکنولوژی های نوین علاوه بر اینکه مسیر دست یابی به پایداری سازه ای ساختمان های بلند را فراهم می سازند همزمان و ضمن توجه به اصول پایداری و ارزش های محیط زیست، در ترکیب با دیدگاه های معمارانه به دست یابی این ساختمان ها به طرح های نوآورانه و ریخت و فرم منحصر به فرد نیز یاری می رسانند. هریک از رویکردهای شناسایی شده در ترکیب با سایر رویکردها نقش و جایگاه ویژه ای را در این ارزش گذاری ها بدست آورده اند که مطالعه متن مقاله به روشنگری در این زمینه پرداخته است.