بهینه سازی روش جایگزینی جلبکهای تک‌سلولی با محصولات جانبی کشاورزی در تغذیه آرتمیا ارومیانا (Artemia urmiana) و آرتمیای پارتنوژنز

Abstract

به منظور بررسی امکان بیشترین جایگزینی جلبک‌های تک سلولی با منابع غذایی ارزان قیمت در تغذیه آرتمیا، دو سویه آرتمیا ارومیانا و آرتمیای پارتنوژنز تحت شرایط آزمایشگاهی با استفاده از سه منبع غذایی شامل: سبوس گندم، کنجاله سویا و مخلوط 50.50 درصد سبوس گندم و سویا در 12 تیمار مختلف که هر کدام از این تیمارها با درصدهای متفاوتی از جلبک دونالیلا سالینا ترکیب شده بودند، به مدت 15 روز تغذیه شدند و نتایج حاصل با آرتمیاهای گروه شاهد که فقط با استفاده از جلبک دونالیلا سالینا تغذیه شده بودند مورد مقایسه قرار گرفتند. در پایان دوره تیمارهای شاهد در هر دو سویه (با 9.11 میلی‌متر رشد و 25/86 درصد بازماندگی در آرتمیا ارومیانا و 8.55 میلی‌متر رشد و 85 درصد بازماندگی در آرتمیای پارتنوژنز) تقریباٌ بهترین وضعیت را داشتند. در آرتمیا ارومیانا تیمارهای شماره 6 تا 9 (95.8تا 88 درصد جایگزینی جلبک) جیره سبوس گندم، تیمار شماره 7 (با 94 درصد جایگزینی جلبک) جیره سویا و تیمارهای شماره 5 تا 7 (با 97 تا 94 درصد جایگزینی جلبک) جیره مخلوط سبوس گندم/سویا در رشد و بازماندگی اختلاف معنی‌داری با تیمار شاهد نداشتند. در آرتمیای پارتنوژنز نیز تیمارهای شماره 7 تا 11 (با 94 تا 82 درصد جایگزینی جلبک) جیره سبوس گندم، تیمارهای شماره 8 تا 9 (با 91 تا 88 درصد جایگزینی جلبک) جیره سویا و تیمارهای شماره 8 تا11 (91 تا 82 درصد جایگزینی جلبک) جیره مخلوط سبوس گندم/سویا در رشد و بازماندگی فاقد اختلاف معنی‌دار با تیمار شاهد مربوطه بودند. با توجه به نتایج بدست آمده می‌توان مقدار زیادی ضایعات کشاورزی ارزان قیمت را جایگزین جلبکهای تک سلولی که تولید آنها با صرف هزینه گزاف و بکارگیری نیروی انسانی همراه است، نمود.