بررسی تأثیر افزایش دما بر روی بتن های حاوی فنر فلزی بازیافتی و مقایسه با الیاف های رایج

Abstract

استفاده از الیاف یا مواد بازیافتی در بتن، باعث بهبود مقاومت، شکل‌پذیری و دوام بتن می‌شود. بتن دارای خواص ضد حریق بوده لکن بیشترین نگرانی از سازه‌های بتن‌آرمه در زمان آتش‌سوزی مربوط به میلگردها است. لذا یکی از پیشنهادات به منظور کاهش خطرات فوق، استفاده از مصالح جایگزین نظیر فنر فلزی بازیافتی می باشد. در این مقاله به مطالعه‌ی آزمایشگاهی عملکرد بتن‌های حاوی فنر فلزی بازیافتی با بکار بردن درصدهای حجمی 2/0، 4/0 و 6/0 تحت دماهای 25، 100، 250، 500، 700 و 900 درجه‌ی سانتی‌گراد پرداخته شد. پس از سرد شدن نمونه‌ها، مقاومت فشاری و کششی بهینه‌ترین درصد اختلاط فنر در بتن، با بتن حاوی الیاف فولادی و پلی‌پروپیلن مقایسه شد. نتایج حاکی از آن است که استفاده از مقدار 2/0 درصد فنر در بتن با باعث بهبود مقاومت فشاری و کششی بتن تا حدود 3 برابر نمونه‌ی شاهد شده، اما هرچه میزان استفاده از آن در بتن افزایش یابد از مقاومت آن نیز کاسته می‌شود. همچنین مقاومت فشاری بتن با درصد بهینه‌ی فنر در دماهای مختلف حدود 2 الی 3 برابر بتن حاوی الیاف فولادی و پلی‌پروپیلن بوده و مقاومت کششی آن نیز تا حدودی نزدیک به مقاومت الیاف فولادی می‌باشد. همچنین وجود فنر در بتن، عرض ترک‌های بوجود آمده پس از انجام تست مقاومت کششی را تا 3 برابر کاهش می‌دهد.