معرفی باکتری های کاهنده آلاینده های فلزی ( آهن ، نیکل) در خور موسی

Abstract

به منظور جداسازی سویه های باکتریایی مقاوم به فلز آهن و نیکل، نمونه رسوبات از پنج ایستگاه در خور موسی بر روی محیط کشت BHI agar واجد ppm 1000 آهن و ppm 50 نیکل کشت داده شد .توانایی تحمل پذیری سویه‌های جدا شده به فلز آهن در محیط BHI با توالی غلظت ppm15000-1000 وفلز نیکل با توالی غلظت ppm25000-100 ارزیابی گردید و مقاومترین سویه ها گزینش و حداقل غلظت فلزی مهارکننده رشد(MIC) و حداقل غلظت فلزی کشنده (MBC) سویه‌های منتخب بررسی گردیدند. نتایج حاصل از این تحقیق نشان داد که از میان 16 سویه جدا شده مقاوم به نیکل و 12 سویه مقاوم به آهن، 2 سویه منتخب16، باسیلوس سابتیلیسBacillus subtilis) ) وسویه منتخب 7 میکروکوکوس ( Micrococcus sp. ) به ترتیب دارای حداقل غلظت فلزی مهار کننده رشد (MIC) وحداقل غلظت فلزی کشنده (MBC)با مقادیر (ppm29800، 29700) و (ppm26500، 26300 ) به نیکل ارزیابی شد. حداقل غلظت فلزی مهار کننده رشد (MIC) آهن قابل بررسی نبود. نتایج نشان داد که بیشترین میزان کاهش نیکل توسط سلول زنده باسیلوس سابتیلیس در محیط دارای ppm194 و ppm71 نیکل پس از72 ساعت به ترتیب 7/16 و 63 درصد و در مورد میکروکوکوس (.( Micrococcus sp در محیط دارای ppm 158 پس از 50 ساعت 4/8 درصد است و بیومس مرده با سیلوس سابتیلیس پس از 2 ساعت در محلول حاوی ppm 59 نیکل قادر به کاهش 6/40 درصد نیکل و در محلول حاوی ppm46 و ppm792 آهن به ترتیب قادر به کاهش21 درصد و 4 4 درصد آهن است. نتایج آنالیز مولکولی نشان داد، باکتری باسیلوس سابتیلیس جدا شده در این تحقیق با توانایی حذف نیکل و آهن کاندیدای مناسبی جهت استفاده در محیط های آبی می باشد.