اثر عصاره اتانولی جلبک قهوه ای Sargassum angustifolium بر عملکرد رشد، درصد بقاء، و مقاومت در برابر ویبریوزیس (Vibrio harveyi) در میگوی پا سفید غربی Litopenaeus vannamei

Abstract

در این مطالعه اثر عصاره الکلی جلبک دریایی <em>Sargassum angustifolium</em>بدست آمده از سواحل خلیج فارس بر رشد و درصد بقاء بچه میگوی سفید غربی(وانامی) <em>Litopenaeus vannamei</em> در مواجهه با باکتری <em>Vibrio harveyi</em>بررسی شد. آرتمیا با پودر عصاره جلبک غنی سازی شد، سپس به بچه میگوهای وانامی مورد پرورش در 5 گروه مختلف شامل C- (آرتمیای غنی نشده، فاقد باکتری)، کنترل مثبت C+ (آرتمیای غنی نشده، واجد باکتری)، T₁ (آرتمیای غنی شده با mg l^-1200 عصاره جلبک و واجد باکتری)، T₂ (آرتمیای غنی شده با mg l^-1400 عصاره جلبک و واجد باکتری)، T₃(آرتمیای غنی شده با mg l^-1600 عصاره جلبک و واجد باکتری)، خورانده شد. یک هفته پس از آغاز پرورش، همه تیمارها به جز کنترل منفی به مدت 15 دقیقه در ظرفی که حاوی باکتری VH به میزان CFU ml^-1 10⁸× 5/1 بود قرار گرفتند و سپس به محیط پرورش برگردانده شدند. پس از آن در روزهایی که تعویض آب صورت می گرفت به میزان 10 میلی لیتر باکتری VH با دز CFU ml^-1 10⁷ × 5/1 به محیط کشت میگوها اضافه می شد. میگوهای کنترل منفی بیشترین درصد بقاء (3/4± 6/86%)، بیشترین نرخ رشد ویژه (%33/11) و کمترین بار آلودگی باکتریایی(CFU g^-1tissue 10³× 03/0± 5/0) بود، در حالیکه کمترین درصد بقاء (3/33%)، کمترین نرخ رشد ویژه (%90/9) و بیشترین بار آلودگی باکتری (CFU g^-1tissue 10⁵×0.05± 4. 3) در گروه کنترل مثبت دیده شد و این تفاوت معنی دار بود (05/0 <em>p</em><). درصد بقاء و نرخ رشد ویژه در سایر گروههای تیماری به طور معنی داری بیشتر از گروه کنترل مثبت و کمتر از گروه کنترل منفی بوده و بار آلودگی باکتری نیز کمتر از گروه کنترل مثبت و بیشتر از گروه کنترل منفی بود (05/0 <em>p</em><). در بین گروههای تیماری نیز گروه T₂ که از آرتمیای غنی شده با mg l^-1400 عصاره جلبک تغذیه شده بودند، نتایج بهتری نشان داد.