اثر تجویز خوراکی عصاره آبی بذر زیره سیاه (Bunium persicum L) برتخلیه شیردان در بره‌های نوزاد

Abstract

کاهش حرکات شیردان نقش مهمی در بیماری‌زایی برخی اختلالات شیردانی همچون نفخ شیردان ایفاء می‌کند که درمان آن با داروهای سنتتیک عوارضی مانند اسهال و مقاومت آنتی‌بیوتیکی دارد و تجویز داروهای گیاهی راهکار مناسبی برای کاهش این عوارض جانبی است. هدف این پژوهش بررسی اثر عصاره آبی بذر زیره سیاه بر تخلیه شیردان بره‌ می‌باشد. این مطالعه بر روی 12 بره ماده پنج روزه نژاد سنگسری انجام گرفت (میانگین وزن 4 کیلوگرم). بره‌ها به ترتیب تحت پنج درمان خوراکی شامل سالین (30میلی‌لیتر)، اریترومایسین ( 100میلی‌گرم برکیلوگرم)، زیره 4/0گرم برکیلوگرم، زیره 6/0گرم برکیلوگرم، زیره 8/0گرم برکیلوگرم قرار گرفتند. از تست جذب استامینوفن برای ارزیابی سرعت تخلیه شیردان استفاده گردید. پس از ترسیم مدل‌ رابطه‌ی غلظت استامینوفن پلاسما با زمان به روش رگرسیون مشخص گردید که درمان با اریترومایسین وغلظت‌های مختلف عصاره آبی بذر زیره سیاه نسبت به درمان کنترل منفی سبب افزایش معنادار سرعت تخلیه شیردان گردید (05/0>P). اثر تحریکی اریترومایسین در تخلیه شیردان به صورت معناداری از عصاره آبی بذر زیره سیاه بیشتر بود (05/0>P). هیچ گونه عارضه جانبی‌ بالینی به دنبال تجویز اریترومایسین و زیره سیاه در بره‌ها مشاهده نشد. این پژوهش نشان داد که عصاره‌ی آبی بذر زیره سیاه دارای اثر تحریکی بر تخلیه شیردان بره است اما به مطالعات بیشتری درزمینه‌ی اثر اجزاء این بذر بر تخلیه شیردان نیاز است.