شیوع سرمی آلودگی به نوچه لینگواتولا سراتا درگوسفندان غرب ایران

Abstract

<em> لینگواتولا سراتا،</em> انگل‌ زئونوزی است که بالغ‌ آن در مجاری تنفسی سگ‌سانان و مراحل لاروی در احشاء علفخواران زندگی می‌کند. این مطالعه برای تعیین میزان شیوع <em>لینگواتولا سراتا </em>در گوسفندان غرب ایران و با روش الایزا انجام گرفت. تعداد 1048 نمونه‌ خون از گوسفندان دو استان غربی ایران، ایلام و کرمانشاه و از هر استان (حداقل از 5 شهر) گرفته شد. سرم‌ها با الایزا و استفاده از آنتی‌ژن دفعی - ترشحی نوچه‌های<em> لینگواتولا سراتا</em> و کنژوگه ضد IgG گوسفندی آزمایش شد. داده‌ها با توجه به جنس، مناطق، سن (2>-1، 3>-2 و 4≤-3 سال) و وجود سگ در گله با نرم‌افزار SPSS مورد آنالیز آماری قرار گرفت. از مجموع 1048 نمونه سرم از گوسفندان غرب ایران 317 نمونه (5/30 درصد) و به تفکیک از 450 نمونه از گوسفندان استان کرمانشاه 125 نمونه (8/27‌ درصد) و از 598 نمونه از استان ایلام 192 نمونه (1/32 درصد) به <em>لینگواتولاسراتا</em> آلوده بودند. در رابطه با شیوع آلودگی و مناطق تا حدی اختلاف معنی‌داری مشاهده شد (01/0P<). از کل تعداد 523 نمونه از جنس نر، 165 نمونه (5/31 درصد) و از 525 نمونه از جنس ماده، 152 نمونه (9/28 درصد) آلوده بودند. بین میزان آلودگی و جنسیت اختلاف معنی‌داری مشاهده نگردید (05/0P>). کم‌ترین میزان شیوع در گروه سنی 2>-1 سال با 1/12 درصد و بیش‌ترین میزان در گروه سنی 4≤-3 سال با 3/49 درصد مشاهده شد. در گروه‌‌های سنی اختلاف معنی‌داری در میزان آلودگی با افزایش سن مشاهده گردید (01/0P<). در گله‌های دارا و فاقد سگ به ترتیب میزان آلودگی 8/39 درصد و 4/23 درصد نشان داده شد. بین میزان آلودگی و بودن سگ در گله اختلاف معنی‌داری مشاهده گردید (01/0P<). این اولین گزارش در بررسی آلودگی گوسفند به روش الایزا است. با توجه به شیوع نسبتاً بالای آلودگی <em>لینگواتولا سراتا</em> در بین گوسفندان که به طور غیرمستقیم نشان دهنده‌ی آلودگی سگ‌های منطقه به این انگل می‌باشد، اجرای برنامه‌های کنترلی در میزبانان واسط و اصلی ضروری به نظر می‌رسد.