مطالعه ی فراوانی انگل های کرمی در ماهیان با ارزش شیلاتی خلیج فارس

Abstract

با توجه به اهمیت خلیج‌فارس و جایگاه ماهیان آن در تأمین پروتئین حیوانی، مطالعه عوامل بیماری‌زای این ماهیان از جمله عوامل انگلی حائز اهمیت ویژه‌ای است. مطالعه‌ی حاضر در تابستان سال 1391 روی 100 قطعه ماهی متعلق به پنج گونه از ماهیان خلیج‌فارس شامل سپر ماهی برقی، سپر ماهی گزنده، گیش مقوا گوژپشت، طلال و شوریده، گرفته شده از اسکله‌های صیادی و بازار ماهی فروشان شهرستان بندرعباس انجام شد. انگل‌های کرمی جدا شده در اتانول 70 درصد ثابت، رنگ‌آمیزی و شناسایی شدند. در این مطالعه، فراوانی کلی آلودگی کرمی 16 درصد بود و شش جنس شامل ترماتود<em>استفانوستوموم </em>(1 درصد)، سستودهای <em>انیسیبیلوکولاریس</em> (1درصد)، <em>تتراگونوسفالوم </em>(2درصد) و <em>گریلوشیا </em>(4 درصد) و نماتودهای <em>رافیداسکاریس</em> (3 درصد)، <em>آنیزاکیس</em> (5 درصد) شناسایی گردیدند. بیش‌ترین فراوانی آلودگی متعلق به جنس <em>آنیزاکیس</em> (5 درصد) بود. اختلاف بین میانگین وزن در ماهیان سالم و آلوده معنی‌دار بود. در مطالعه‌ی حاضر، درصد آلودگی کرمی در عضلات ماهی شوریده پایین بود.