اثر عادت دهی گرمایی و محدودیت غذایی اوایل دوره ی رشد بر عملکرد و هورمون های تیروئیدی جوجه های گوشتی تحت تنش گرمایی

Abstract

بخش اعظم تولیدات طیور در دنیا به مناطق خشک و گرمسیری اختصاص دارد که این مناطق دارای طول روز بلند و با دمای بیش از 30 درجه‌ی سانتی‌گراد دارند. بدیهی است که در چنین شرایطی، یکی از مهم‌ترین مشکلات صنعت طیور تنش گرمایی بوده که از یک طرف کاهش تولید و از طرف دیگر افزایش مرگ و میر در گله را در پی خواهد داشت. در این تحقیق تأثیر عادت‌دهی گرمایی و محدودیت غذایی اوایل دوره بر عملکرد و سطوح هورمون‌های تیروئیدی خون جوجه‌های گوشتی در شرایط تنش گرمایی مورد ارزیابی قرار گرفته است. برای این منظور 300 قطعه جوجه‌ی‌ گوشتی سویه‌ی کاب در 4 تیمار آزمایشی و در قالب مدل آماری به صورت فاکتوریل 2×2 در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با 4 تیمار و 5 تکرار با 15 پرنده در هر تکرار استفاده شد. تیمار‌ها شامل گروه عادت‌دهی گرمایی، محدودیت غذایی، عادت‌دهی گرمایی و محدودیت غذایی و گروه شاهد بودند. عادت‌دهی گرمایی در روز 3 (در دمای 2±38 درجه‌ی سانتی‌گراد) و محدودیت غذایی از روز 7 تا 14 (از ساعت 10 تا 17) اعمال شد. در اواسط و اواخر دوره‌ی پرورش (26 و 40 روزگی) سنجش هورمون‌های تیروئیدی صورت گرفت. نتایج آزمایش نشان داد عادت‌دهی گرمایی باعث بهبود افزایش وزن در شرایط تنش گرمایی نسبت به تیمار شاهد می‌شود (05/0p<). اعمال محدودیت غذایی و عادت‌دهی گرمایی تأثیر معنی‌داری بر میزان کاهش مصرف خوراک و بهبود ضریب تبدیل غذایی در هنگام تنش گرمایی نداشت. عادت‌دهی گرمایی باعث افزایش میزان غلظت T3 و نسبت T3/T4 در 26 روزگی شد (05/0P<). محدودیت خوراک باعث کاهش سطوح T3 و نسبت T3/T4 در 26 روزگی شد و در 40 روزگی سطح T3 خون را افزایش داد (05/0P<). در مجموع، عادت‌دهی گرمایی در سه روزگی از طریق تغییر در متابولیسم هورمون‌های تیروئید باعث بهبود عملکرد جوجه‌های گوشتی در کل دوره‌ی پرورش شد.