تحلیل عدم قطعیت شبیه‌سازی منحنی‌های شدت مدت فراوانی در سناریوهای تغییر اقلیم با استفاده از مدل‌ مولد آب و هوا (مطالعه موردی: تهران)

Abstract

این پژوهش به ارزیابی تغییرات منحنی‌های شدت- مدت- فراوانی1 در آینده با مدل منطقه‌ای PRECIS پرداخته و برای تعیین عدم قطعیت پیش بینی از مدل K-NN WG استفاده می‌نماید. از سناریوی تغییر اقلیم تاریخی که از تصویر شرایط کنونی در آینده بدست آمد برای تولید حد پایین و از سناریوی انتشار B2 به عنوان سناریوی مرطوب برای تولید حد بالای باند اعتماد پیش بینی استفاده گردید. در مدل WG از دو مکانیزم برزدن2 و ایجاد آشفتگی3 برای تولید داده‌های تصادفی استفاده گردید. مطالعه موردی در بر روی ایستگاه مهرآباد تهران برای دوره تاریخی 1999 – 1959، دوره پیش بینی 2100-2070، برای زمان تداوم رگبار تا 3 ساعت و دوره‌‌های بازگشت2،‌ 5، 10، 20، 50 و 100 ساله صورت گرفت. مقایسه دو سناریوی تغییر اقلیم و شرایط پایه منحنی‌های شدت مدت فراوانی نشان دهنده‌ی افزایش مقادیر و همچنین شدت بارش‌های حدی بود به طوری که بیشینه بارش برای تداوم 10 دقیقه تا 3 ساعت در آینده تحت سناریوهای تاریخی و مرطوب به ترتیب 26 و 31 درصد نسبت به زمان فعلی افزایش یافت. مقایسه بین سناریوی مرطوب و تاریخی به طور میانگین نشان دهنده‌ی 8/4 درصد اختلاف بین این دو سناریو بود. اختلاف کم میان مقادیر حاصل از سناریوی تاریخی به عنوان حد پایین تغییرات و سناریوی مرطوب به عنوان حد بالای تغییرات رگبارهای حدی در آینده، اولاً نشان‌دهنده دقت مناسب مدل PRECIS در شبیه‌سازی بارش برای منطقه مطالعاتی بوده و ثانیاً نشان دهنده افزایش محتمل شدت رگبارهای طراحی مورد استفاده برای مقاصد مدیریت سیلاب شهری می‌باشد.