بررسی تاثیر معماری محیط مدارس بر شکل گری هویت دانش آموزان دوره دبیرستان یزد

Abstract

هویت شخصى، عنصر اساسى شخص، خودِ مستمر و پندارة درونى وذهنى، که شخص از خودش در جایگاه یک فرد دارد، تعریف میگردد.این مضمون در جهان معاصر، در پژوهشهاى مختلف، بررسى و کنکاش فراوان شده است. براى عملیاتى کردن و آزمودن این مفهوم، چهار پایگاه دستیابى، تعلیق، ممانعت، و پراکندگى معرفى شده و در این چهارچوب تأثیر عوامل مختلف بر شکل گیرى هویت شخصى افراد انداز ه گیرى وارزیابى شده است. در این پژوهشها به تأثیر محیط معمارى یک بنا برشکل گیرى هویت شخصى ساکنانش توجه نشده است.در این مقاله سعىمیشود که تأثیر محیط معمارى مدارس بر شکل گیرى هویت شخصى دانش آموزان دورة دبیرستان بررسى شود. بدین منظورو براى سنجش وضعیت هویت شخصى در مدارس از پرس شنامةاستفاده شده که اعتبار و اطمینان آن براى مدارس کشور ایران AISSاثبات گشته است.همچنین براى امکان بررسى تأثیر محیط معمارى بر شکل گیری هویت شخصى دانش آموزان، در این پژوهش، عوامل مداخله گر به حداقل می رسد تا محیط معمارى، تنها عامل مداخله گر مؤثر باشد. لازم به ذکر است که نتایج حاصل از تکمیل 350 پرسشنامه از هفت مدرسة منتخب، در دو گونة معمارى سنتى و جدید مقایسه میشود.با توجه به گفته هاى فوق، در این مقاله تأثیر محیط معمارى مدارس بر شکل گیرى هویت دانش آموزان دورة دبیرستان دراستان یزد روشن و مشخص مى گردد. این موضوع در دو محیط معمارى سنتى و جدید اندازه گیرى و قیاس مى شود. درتکمیل این پژوهش مؤلفه هاى طراحى معمارى مؤثر بر شکل گیرى هویت در مدارس سنتی و جدید نیز معرفی خواهد گشت.