پیش بینی رفتارهای پر خطر رانندگی بر اساس ویژه گیهای شخصیتی، میزان اعتیاد به بازیهای رایانه ای خشن و هیجان خواهی با نقش تعدیل کنندگی خود کنترلی در جوانان 18 تا 30 ساله

Abstract

عدم کنترل هیجانات در حین رانندگی، می تواند جان خود و اطرافیان را با خطر مرگ روبرو کند. این رفتار شامل نقص قانون و مقررات راهنمایی و رانندگی مانند سبقت و سرعت غیرمجاز، عدم رعایت حق تقدم، عبور از چراغ قرمز، عدم توجه به علایم راهنمایی و رانندگی، انحراف به چپ و تغییر باند می باشد که همه نمونه هایی از رفتار رانندگی پرخطر هستند. هدف از این تحقیق پیش بینی رفتارپرخطر رانندگی بر اساس ویژگی‌های شخصیتی و میزان اعتیاد به بازیهای پر خطر رانندگی ،هیجان خواهی با نقش تعدیل کنندگی خود کنترلی در بین جوانان 18 تا 30 ساله مد نظر است. روش پژوهش حاضر بر مبنای مفروضات همبستگی بوده و جامعه آماری مورد مطالعه شامل 650 نفر از سربازان و فراگیران آموزشگاه شهید بهشتی شهر اصفهان است که نمونه‌گیری به دو صورت در دسترس و داوطلبانه می باشد. 200 نفر (مرد)، فرم کوتاه پرسشنامه شخصیتی نئو،تست رانندگی منچستر، تست هیجان خواهی زاکرمن، تست خود کنترلی تانجی و تست اعتیاد به بازیهای رایانه ای یانگ استفاده شد. سپس تحلیل‌های آمار توصیفی و استنباطی (از جمله رگرسیون ساده و سلسله مراتبی ) بر روی داده‌ها انجام شد. در این مدل بین متغیرهای پیش بین و ملاک رابطه معنی داری وجود دارد و این ارتباط در سطح 05/0 معنی دار می­باشد یعنی بین رانندگی پر خطر و ویژه گیهای شخصیتی ،اعتیاد به بازیهای رایانه ای خشن و هیجان خواهی رابطه خطی وجود دارد. ویژگی شخصیتی با ضریب 87/1، خودکنترلی با ضریب 57/0-، اعتیاد به رایانه با ضریب 28/0- و هیجان خواهی با ضریب 85/0 در مدل تاثیر گذارهستند. متغیر تعدیلگر خودکنترلی در رابطه ویژگی شخصیتی و هیجان خواهی به تنهایی و به صورت همزمان در سطح 05/0 تاثیر گذار است ولی در رابطه با اعتیاد رایانه ای تاثیر ندارد. ویژگی شخصیتی و خودکنترلی به ترتیب با ضریب 58/0 و 22/0- با رفتارهای رانندگی پر خطر در این مدل رابطه دارند ولی تاثیر خودکنترلی به عنوان متغیر تعدیلگر در رابطه ویژگی شخصیتی با رفتارهای رانندگی پر خطر معنادار نیست. تاثیر خودکنترلی به عنوان متغیر تعدیلگر در رابطه بازیهای رایانه ای خشن با رفتارهای رانندگی پر خطر معنادار است.