اثرات توأم بتاپلاس و الیگوساکاریدهای پری‌‌بیوتیک بر عملکرد رشد، شاخص کبدی، پارامترهای خونی و کیفیت لاشه ماهی آزاد دریای خزر (Salmo caspius)

Abstract

هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر پروبیوتیک تجاری بتاپلاس (Ultra BP) در ترکیب با پری‌‌بیوتیک‌‌های‌‌ گالاکتوالیگوساکارید (GOS) یا ایزومالتوالیگوساکارید (IMO) در ماهی پار آزاد دریای خزر (Salmo caspius) بود. ماهی آزاد دریای خزر (07/0±5/8 گرم) براساس طرحی تصادفی و در قالب سـه تیمار غذایی شامل: گروه شاهـد، تیمـار یک سین‌‌بیوتیک (1/0 درصد BP Ultra +2/0 درصد GOS) و تیمار دو سین‌‌بیوتیک (1/0 درصدUltra BP + 2/0 درصد IMO) در نه تانک پلی‌‌اتیلن دایره‌‌ای 300 لیتری با سه تکرار در هر تیمار توزیع و به مدت هفت هفته تغذیه شدند. در پایان این آزمایش، عملکرد رشد و شاخص کبدی در هر دو تیمار سین‌‌بیوتیک نسبت به گروه شاهد بهبود معنی‌‌داری داشت (05/0p <)، درعین حال، روند این بهبود در تیمار یک سین‌‌بیوتیک بدون تفاوت معنی‌‌داری نسبت به تیمار دو سین‌‌بیوتیک مشهودتر بود (05/0p>). تعداد گلبولهای قرمز و سفید در دو تیمار سین‌‌بیوتیک به ترتیب بطور معنی‌‌داری نسبت به گروه شاهد کاهش و افزایش یافت (05/0p <). مقادیر هموگلوبین، درصد هماتوکریت و متوسط هموگلوبین گلبول قرمز در تیمار یک سین‌‌بیوتیک نسبت به تیمار دو سین‌‌بیوتیک افزایش معنی‌‌داری نشان داد (05/0p <). بیشترین مقادیر معنی‌‌دار پروتئین و چربی خام لاشه به‌ترتیب در تیمار دو سین‌‌بیوتیک و تیمار یک سین‌‌بیوتیک مشاهده شد (05/0p <)، ماده خشک لاشه در تیمار یک سین‌‌بیوتیک نسبت بـه تیمار دو سین‌‌بیوتیک افزایش معنی‌‌داری یافت (05/0p <). کمترین خاکستر لاشه نیز در تیمار یک سین‌‌بیوتیک با تفاوت معنی‌‌داری نسبت به تیمار دو سین‌‌بیوتیک و گروه شاهد مشاهده شد (05/0p <). نتایج مطالعه حاضر مبین کارآیی قابل‌‌توجه تیمار دو سین‌‌بیوتیک بر افزایش پروتئین و کاهش چربی لاشه بود، هرچند تیمار یک سین‌‌بیوتیک تأثیر بهتری بر عملکرد رشد و شاخص‌‌های هماتولوژی ماهی آزاد دریای خزر داشته است.