نقش امر به معروف و نهی از منکر در بهبود سرمایة اجتماعی دانشجویان دختر

Abstract

<em>هدف این مقاله تعیین نقش امر به معروف و نهی از منکر در بهبود سرمایة اجتماعی در میان دانشجویان دختر است. روش، توصیفی از نوع همبستگی و جامعة آماری آن، دانشجویان دختر دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان در سال تحصیلی90 ـ 89 به تعداد 944 نفر است. 310 نفر با نمونه‌گیری به روش تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها پرسش‌نامة محقق ساخته‌ای با 63 سؤال بسته با پایایی (87/0=α) می‌باشد. برای تجزیه و تحلیل داده‌های آماری از تحلیل عامل، </em><em>t</em><em> تک‌متغیره، تحلیل واریانس یک‌طرفه، آزمون فریدمن و </em><em>LSD</em><em> استفاده شد. نتایج نشان داد که میانگین نمرة نقش امر به معروف و نهی از منکر در بهبود سرمایة اجتماعی با میانگین فرضی3، 61/3 بود که بالاتر از حد متوسط است. همچنین نقش امر به معروف و نهی از منکر در بهبود سرمایة اجتماعی در سطح </em><em></em><em> معنا‌دار است. بین ویژگی‌های جمعیت‌شناختی دانشجویان و دیدگاه آنان تفاوت معناداری مشاهده نشد.</em>