میزان کارایی آفت کش های اکسی دیمتون متیل (EC 25%)، دیازینون (EC 60%)، استامی پرید (WP 20%) و ایمیداکلوپرید (SC 35%) در حضور کاهش دهنده pH لونسول روی شته سیاه باقلا،Aphis fabae

Abstract

در این مطالعه تأثیر اصلاح pH آب در کارایی چهار حشره­کش اکسی­دیمتون­متیل (EC 25%)، دیازینون (EC 60%)، استامی­پرید (WP 20%) و ایمیداکلوپرید (SC 35%) روی جمعیت شته سیاه باقلا در شرایط مزرعه­ای در طول دو سال زراعی در قالب طرح بلوک­های کاملا تصادفی مورد ارزیابی قرار گرفت. غلظت­های 100، 50 و 25 درصد غلظت توصیه شده­ی مزرعه­ای هر کدام از حشره­کش­ها توسط آب معمولی و آب اصلاح شده با محلول کاهنده pH لونسول تهیه شد. درصد مرگ و میر تصحیح شده شته­ها در 24 ساعت بعد از تیمار (برای ارزیابی اثرات کوتاه مدت) و تعداد تجمعی شته­ها در طول تاریخ­های مختلف پس از سم­پاشی در تیمارهای مختلف (برای مطالعه اثرات دراز مدت اصلاح آب) در هرسال زراعی محاسبه و مورد تحلیل واریانس قرار گرفت. اصلاح آب هیچ تاثیر معنی­داری در سمیت کوتاه مدت حشره­کش­های مورد آزمایش نداشت. با اصلاح آب، اکسی­دیمتون­متیل، دیازینون و ایمیداکلوپرید جمعیت شته <em>A.</em><em> fabae</em>را در کاربرد 50 درصد غلظت مزرعه­ای به ترتیب موجب کاهش 5/99-9/99، 5/98-7/99 و 1/98-6/99 درصدی تعداد تجمعی شته­ها شد که با غلظت 100 درصد مزرعه­ای اختلاف معنی­داری نداشت. دوام باقی­مانده این آفت­کش­ها تا پایان نمونه­برداری (6 هفته در مقابل 1 تا دو هفته در مقایسه با 1-2 هفته در استفاده از آب بدون اصلاح) ادامه داشت. ولی در تیمار استامی­پراید با آب اصلاح شده تعداد تجمعی شته در غلظت­های 50 درصد به ترتیب برای سال­های اول و دوم 103 و 2345 شته و در غلظت 25 درصد مزرعه­ای 15732 و 22679 شته بودکه به صورت معنی­داری بیشتر از تیمارهای مشابه با آب معمولی (453 و 805 شته در 50 درصد غلظت مزرعه­ای و 76 و 36 شته در 25 درصد غلظت مزرعه­ای به ترتیب در سال­های زراعی اول و دوم) بود.