تاثیر حجم خمیر مواد سیمانی و استفاده از زئولیت بر خواص بتن خودتراکم

Abstract

بتن خودتراکم امتیازهای ویژه­ای از جمله قابلیت روانی و پرکنندگی زیاد، بی نیازی به لرزاندن و تراکم بهتر را نسبت به بتن معمولی دارد، لکن این مزایا معمولاً با افزایش مقدار حجم خمیر مخلوط قابل دستیابی است. از این رو، حجم خمیر بتن‌های خودتراکم یکی از مهمترین مشخصه­های این نوع بتن می­باشد. در این تحقیق، به منظور بررسی خواص تازه و سخت شده بتن خودتراکم با حجم خمیرهای متفاوت، سه عیار مواد سیمانی ( 450، 495 و 540 کلیوگرم بر متر مکعب ) با نسبت آب به مواد سیمانی ثابت ساخته شد. همچنین در عیارهای مواد سیمانی 495 و 540 کیلوگرم بر متر مکعب، به ترتیب 9 و 17 درصد زئولیت جایگزین سیمان شد تا اثر این ماده به عنوان یک پوزولان روی خواث بتن تازه و سخت‌شده بررسی شود. نتایج آزمایش­ها نشان می­دهد که افزایش عیار مواد سیمانی بتن خودتراکم از 450 به 540 کیلوگرم بر متر مکعب در یک نسبت آب به مواد سیمانی ثابت، تأثیر قابل ملاحظه‌ای بر مقاومت فشاری بتن ندارد، اما جداشدگی را افزایش می‌دهد. همچنین نتایج آزمایش قیف V نشان می‌دهد که این افزایش عیار مواد سیمانی در نسبت آب به مواد سیمانی برابر، اثر قابل توجهی روی لزجت بتن ندارد اما جایگزین کردن بخشی از سیمان با زئولیت، لزجت بتن خودتراکم را افزایش داده و تاثیر مثبتی بر عدم جداشدگی، مقاومت فشاری و مقاومت الکتریکی بتن دارد.