بررسی کارایی ایمینواکتادین تریس (WP 40%) در کنترل بیماری سفیدک پودری خیار، Golovinomyces cichoracearum (DC.) V.P. Heluta

Abstract

اثر قارچ‌کش­ ایمینواکتادین ­تریس (بلکیوت^® WP 40%) در کنترل بیماری سفیدک پودری خیار با عامل <em>Golovinomyces cichoracearum</em> طی سال­های 91-1390 در شرایط مزرعه در کرج بررسی شد. آزمایش با شش تیمار و چهار تکرار شامل بلکیوت به­میزان 5/0، 75/0 و یک کیلوگرم در هکتار به­عنوان قارچ­کش هدف و قارچ­کش­های کاراتان (دینوکاپ^® EC 35%) به میزان دو لیتر و سولفور (تیوویت^®WG 80%) به­میزان سه کیلوگرم در هکتار به­عنوان قارچ‌کش‌های مرجع و شاهد بدون سم‌پاشی، در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی اجرا شد. برای هر کرت آزمایشی ده سطح فرضی به­طور تصادفی انتخاب و شماره‌گذاری شد. سم‌پاشی کرت‌های آزمایشی با مشاهده اولین علائم بیماری آغاز و تا رسیدن شاهد به حداکثر آلودگی ممکن (100-75 درصد در الگوی هورسفال و بارات)، با فاصله 5، 7، 10 و 14 روز ادامه یافت. در ارزیابی اثر تیمارها در پیش­گیری از بیماری سفیدک پودری، شاخص شدت بیماری (DSI) هرکدام از سطوح فرضی قبل از هر سم­پاشی بر اساس درصد پوشش بیماری (FPP) تعیین و در یکی از گروه‌های تعریف شده 7-1 بر اساس الگوی اصلاح شده هورسفال و بارات قرار گرفت. مساحت زیر منحنی پیشرفت بیماری و اثربخشی تیمارها محاسبه شد. تجزیه واریانس داده‌ها در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با استفاده از نرم­افزار SAS نشان داد اختلاف معنی‌داری بین تیمارها در سطح 1درصد وجود دارد. مقایسه میانگین‌ها در آزمون چند دامنه­ای دانکن نشان داد که تیمارهای بلکیوت 75/0 و یک کیلوگرم در هکتار بیشترین تأثیر را در کنترل بیماری داشته و بیماری را به­ترتیب به­میزان 91/87 و 23/88 درصد نسبت به شاهد بدون استفاده از قارچ­کش کاهش دادند.