ارزیابی کارایی حشرهکش کلرفلوآزورون (EC 5%) برای کنترل کرم غلاف خوار سویا،Helicoverpa armigera Hub.
(ندگان)پدیدآور
کیهانیان, علی اکبربراری, حسنتقی زاده, مسعودخرمالی, سلیماننوع مدرک
Textمقاله پژوهشی
زبان مدرک
فارسیچکیده
کرم غلاف خوار سویاHub. Helicoverpa armigera یکی از آفات مهم این محصول است که لاروهای آن با تغدیه از برگ و غلاف سویا خسارت وارد میکنند. به منظور بررسی کارایی سموم جدید، آزمایشی در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با 7 تیمار و 3 تکرار در استانهای گلستان، مازندران واردبیل (مغان) در سال 1390 اجرا شد. تیمارهای آزمایشی عبارت بودند از:کلرفلوآزورون (آتابرون®EC 5%) 750، 500 و 1000 میلی لیتر در هکتار، ایندوکساکارب (SC 15%) 250 میلی لیتر در هکتار، تیودیکارب (DF 80%) یک کیلوگرم در هکتار، پروفنفوس (EC 50%) 5/2 لیتر در هکتار و شاهد (آب پاشی). عملیات سمپاشی زمانی اجرا شد که اکثر تخم ها تفریخ و لاروهای جوان شروع به تغذیه کرده بودند. نمونهبرداری یک روز قبل از سمپاشی و به ترتیب 3 ، 7 و 14 روز بعد از سمپاشی انجام شد. در هر نمونهبرداری 10 بوته بهطور تصادفی انتخاب و تعداد لاروهای زنده روی هر بوته شمارش شد. درصد تاثیر حشرهکشها با استفاده از فرمول هندرسون-تیلتون محاسبه و تجزیه واریانس دادهها، با استفاده از نرم افزار SAS 9.1انجام شد. نتایج حاصل نشان داد که از نظر درصد تاثیر بین تیمارها اختلاف معنیدار وجود دارد و نتایج تیمارها در هر سه استان مشابه بوده است. مقایسه میانگین درصد تلفات بر اساس آزمون دانکن نشان داد که کمترین درصد تلفات کرم غلاف خوار 3 روز پس از سمپاشی بوده است. میانگین درصد تاثیر آفتکشهای مورد بررسی در استانهای اردبیل، مازندران وگلستان نشان داد که کلرفلوآزورون 1000، به ترتیب با میانگین درصد کارایی 30/89، 67/74، 05/60 و ایندوکساکارب با میانگین کارایی 57/87، 73/77 و 68/57 درصد در رده نخست قرار داشت. کلرفلوآزورون 750 (69/83، 87/60، 86/35 درصد) کلرفلوآزورون 500 (42/75، 1/53، 93/40 درصد)، تیودیکارب (69/75، 33/45، 81/34 درصد) و پروفنفوس (64/68، 17/35، 85/31 درصد) به ترتیب در گروههای بعدی قرار گرفتند. بنابراین حشرهکشهای آتابرون ( با دز 1000 میلی لیتر در هکتار) و ایندوکساکارب SC 15% (به میزان 250 میلی لیتر در هکتار) بیشترین تاثیر را روی کرم غلاف خوار سویا داشتند و در نتیجه هر دو آن ها برای کنترل غلاف خوار سویا H. armigera توصیه میشود.
شماره نشریه
21تاریخ نشر
2015-05-221394-03-01
ناشر
موسسه تحقیقات گیاه پزشکی کشورAgricultural Research,Education and Extension Organization




