• ورود به سامانه
      مشاهده مورد 
      •   صفحهٔ اصلی
      • نشریات فارسی
      • مدیریت بیابان
      • دوره 7, شماره 14
      • مشاهده مورد
      •   صفحهٔ اصلی
      • نشریات فارسی
      • مدیریت بیابان
      • دوره 7, شماره 14
      • مشاهده مورد
      JavaScript is disabled for your browser. Some features of this site may not work without it.

      مقایسه مقدار تجمع عناصر، محتوی خاکستر و زیست توده چند گونه شورزی تحت آبیاری با آب دریا

      (ندگان)پدیدآور
      رنجبر, غلامحسنپیراسته انوشه, هادی
      Thumbnail
      دریافت مدرک مشاهده
      FullText
      اندازه فایل: 
      942.9کیلوبایت
      نوع فايل (MIME): 
      PDF
      نوع مدرک
      Text
      مقالات علمی و پژوهشی
      زبان مدرک
      فارسی
      نمایش کامل رکورد
      چکیده
      به منظور مقایسه زیست­توده، تجمع برخی عناصر و محتوی خاکستر شاخساره پنج گونه شورزی Salicornia bigelovii Torr.،S. sinus persica،Atriplex lentiformis Torr.، Halocnemum strobilaceum Bieb.وHalostachys caspica Botsch. تحت آبیاری با آب دریا، آزمایشی در سال 96-1395 در نوار ساحلی خلیج فارس انجام شد. نتایج نشان داد که بین گونه‌های شورزی مورد مطالعه از نظر غلظت یون‌های Na+، K+، Cl-، نسبت Na+ به K+، وزن تر، وزن خشک، محتوای رطوبت و خاکستر شاخساره تفاوت معنی‌دار وجود داشت. بیشترین و کمترین غلظت Na+به­ترتیب در گونه‌های S. sinus persica و A. lentiformis به­دست آمد، به­طوری‌که مقدار Na+گونه S. sinus persica به­مقدار 3/101% بیشتر از گونه A. lentiformis بود. بیشترین غلظت K+، Cl- و Na+/K+ به ترتیب در گونه A. lentiformis، و شاخسارهگونه­های Salicornia  و گونه H. strobilaceumبه­دست آمد. گونه A. lentiformis با تولیدی معادل 98/18 و 75/7 تن در هکتار به­ترتیب دارای بیشترین مقدار زیست­توده تر و خشک بود. کمترین مقدار زیست­توده تر و خشک به­ترتیب برابر با 13/10 و 49/2 تن در هکتار در S. bigeloviiمشاهده شد. بیشترین و کمترین محتوای خاکستر به­ترتیب برابر با 8/48 درصد در گونه S. sinus persica و 5/37 درصد در گونه A. lentiformis بود. بر اساس نتایج پژوهش حاضر گونه‌های Salicornia با توجه به غلظت بالای یون‌های Na+و Cl- در شاخساره دارای سازوکار ممانعت از ورود نمک به داخل گیاه نمی‌باشند. این گونه‌ها احتمالاً از سازوکار تجمع نمک در بافت گیاه، با هدف تنظیم اسمزی برای بقا در شرایط بسیار شور تبعیت می‌کند. گونه A. lentiformis نیز بیشترین مقدار زیست­توده را داشت، که می­تواند به محتوی آب شاخساره کمتر در این گونه به دلیل وجود ساقه‌های خشبی در گیاه در مقایسه با ساقه‌های آبدار و محتوی بالاتر آب شاخساره گونه‌های دیگر ارتباط داده شود. با توجه به مقدار تولید و محتوای خاکستر، به نظر می­رسد که گونه A. lentiformisگونه مناسبی برای تامین علوفه دام در مناطق با محدودیت آب شیرین باشد. همچنین گونه­های Salicorniaنیز می­توانند به­عنوان بخشی از جیره غذایی دام در این مناطق درنظر گرفته شوند.
      کلید واژگان
      آتریپلکس؛ سالیکورنیا؛ هالکنموم؛ هالوستاخیس
      هالوفیت

      شماره نشریه
      14
      تاریخ نشر
      2020-02-20
      1398-12-01
      ناشر
      انجمن علمی مدیریت و کنترل مناطق بیابانی ایران
      سازمان پدید آورنده
      استادیار، مرکز ملی تحقیقات شوری، سازمان تحقیقات آموزش و ترویج کشاورزی، یزد، ایران
      استادیار، مرکز ملی تحقیقات شوری، سازمان تحقیقات آموزش و ترویج کشاورزی، یزد، ایران

      URI
      http://www.jdmal.ir/article_38476.html
      https://iranjournals.nlai.ir/handle/123456789/68993

      مرور

      همه جای سامانهپایگاه‌ها و مجموعه‌ها بر اساس تاریخ انتشارپدیدآورانعناوینموضوع‌‌هااین مجموعه بر اساس تاریخ انتشارپدیدآورانعناوینموضوع‌‌ها

      حساب من

      ورود به سامانهثبت نام

      تازه ترین ها

      تازه ترین مدارک
      © کليه حقوق اين سامانه برای سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران محفوظ است
      تماس با ما | ارسال بازخورد
      قدرت یافته توسطسیناوب