اثر آللوپاتیک عصاره گیاه سیاه تاغ (ammodenderon Haloxylon (بر جوانهزنی و برخی خصوصیات گیاهچه گااوبو صحرایی (desertorum Agropyron

Abstract

آللوپاتی به اثر متقابل گیاهان بر روی یکدیگر با رهاسازی مواد شیمیایی در محیط رشد اطلاق می شود. در این مطالعه اثر آللوپاتیک عصاره ریشه و اندام هوایی سیاه تاغ (ammodenderon Haloxylon (در محیط آزمایشگاهی در قالب طرح کاملاً تصادفی با 5 تکرار بر سرعت و درصد جوانهزنی بذر، طول ریشهچه، طول ساقهچه، وزن تر و وزن خشک گیاهچه بذرهای گااوبو صحرایی ( Agropyron desertorum (مورد بررسی قرار گرفت. فاکتورهای آزمایش شامل غلظتهای مختلف عصاره اندام هوایی و ریشه سیاه تاغ با 7 سطح 0 ، 10 ،15 ،25 ،50 ،75 و 100 درصد هر یک بودند. نتایج این مطالعه نشان داد که عصاره اندام هوایی و زیرزمینی سیاهتاغ در همه غلظتها، مانع جوانه زنی بذرهای گونه گااوبو صحرایی (desertorum Agropyron (شد. همچنین نتایج آزمایش نشان داد که با افزایش غلظت عصاره، اثر بازدارندگی آن بیشتر شده و میانگین خصوصیات مورد بررسی کاهش یافت. بهعلاوه اثر بازدارندگی اندام هوایی سیاه تاغ بر جوانه زنی و خصوصیات گیاهچه گااوبو صحرایی (desertorum Agropyron (نسبت به ریشه این گیاه بیشتر بود. بهطور کلی بر اساس نتایج این تحقیق، در مراتعی که گونه سیاه تاغ به منظور اصلاح خاک و یا کنترل فرسایش بادی در آن کاشته شده است، از گونه گااوبو صحرایی (desertorum Agropyron (جهت علوفه کاری استفاده نگردد زیرا این گونه تحت تأثیر مواد بازدارنده ی رشد که توسط اندام هــوایی سیاه تاغ آزاد میگردد، قرار گرفته و تولید مطلوب و مقرون به صرفه ای نخواهد داشت. بنابراین توصیه می شود که تحقیقات مشابه بر روی گونههای دیگر برای کاشت همراه با سیاه تاغ انجام شود.