به کارگیری روش زنجیره بحرانی در مدیریت پروژه های خطی-تکراری نظیر راهسازی با در نظر گرفتن شرایط عدم قطعیت و ریسک

Abstract

امروزه دیدگاه های سنتی به تنهایی قادر به پاسخگویی نیازهای مدیریت پروژه های عمرانی نیست. بنابراین استفاده از رویکردهای نوین مدیریتی می تواند<br />تا حد زیادی راهگشا باشد. اولین گام برای رسیدن به این هدف شناخت انواع پروژه ها از نظر نوع خطی یا شبکه ای بودن، تفاوت مدیریت یک پروژه با<br />مدیریت چند پروژه و روش های مدیریت و اجرای پروژه است. در این تحقیق از روش مدیریت زنجیره بحرانی به جای روش مسیر بحرانی برای ارائه برنامه<br />زمانی عملی تر به کار گرفته شده است. برای غلبه بر عدم قطعیت، روش ارائه شده از اعداد فازی بر حسب زمان قطعی انجام فعالیت و دانش کارشناسان،<br />برای مدل کردن عدم قطعیت در مدت زمان فعالیت ها استفاده م یکند. روش ارائه شده، به جای جایگزین کردن برنامه زمان بندی قطعی اولیه توسط برنامه<br />زمانی مبتنی بر مجموعه فازی، باز هم برنامه زمانی قطعی را نگه م یدارد و به سادگی بافر پروژه را برای مقابله با عدم قطعیت م یافزاید. اندازه بافر پروژه<br />با استفاده از محاسبات روی اعداد فازی تعیین می شود. همچنین به منظور غلبه بر ریسک در مطالعه موردی این پژوهش، یک ضریب ریسک متوسط<br />را برای پاسخگویی به ریس کها برای بافر پروژه در نظر م یگیرد. به هر حال تغییر ضریب ریسک در حالت های مختلف ریسک بالا، متوسط و پایین تأثیر<br />کمی روی اندازه بافر خواهد گذاشت. همچنین در این تحقیق به منظور ارزیابی مدل ارائه شده در این تحقیق، چند پروژه خطی-تکراری راهسازی به طور<br />همزمان مورد بررسی قرار گرفته و برنامه ریزی شده است.