بررسی رفتار سلول استئوبلاست G292 برروی فولاد L316 پوشش داده شده با کربن شبه الماسی بهمنظور کاربرد در کاشتنی‌های پزشکی

Abstract

در این تحقیق، رشد لایه‌های کربن شبه‌الماسی (DLC) با استفاده از روش رسوب‌دهی شیمیایی از فاز بخار به کمک پلاسما (PECVD) بر روی زیرلایه‌ی AISI 316L انجام شد. به‌منظور بهبود چسبندگی این پوشش برروی فولاد قبل از فرآیند پوشش‌دهی، از عملیات نیتروکربوراسیون پلاسمایی استفاده ‌شد. رفتار سلول استئوبلاست G292 بر فولاد فاقد پوشش، فولاد نیتروکربوره شده و فولاد پوشش‌ داده‌شده با DLC مقایسه ‌شد. نتایج حاصل از طیف‌سنجی رامان نشان داد که این پوشش از 39% پیوندهای الماسی یا sp3 برخوردار می‌باشد. نتایج حاصل از آزمون سمی‌بودن سلولی نمونه‌ها نشان داد که در فولاد L316 حدود 29 درصد از سلول-های استئوبلاست زنده مانده‌اند که دارای زیست‌سازگاری مناسبی نمی‌باشد. فرآیند نیتروکربوراسیون و پوشش‌دهی DLC به دلیل زیست‌سازگاری و پایداری شیمیایی آن به عنوان مانعی برای رهایش عناصر سمی در آلیاژ عمل کرده و زیست‌سازگاری این فولاد را تاحد زیادی بهبود می‌بخشد. بدین صورت که پس از فرآیند نیتروکربوراسیون و پوشش‌دهی DLC درصد زنده ماندن سلول‌های استئوبلاست به حدود 40 درصد و 71 درصد افزایش یافت.