ارزیابی اتصالات ناهمجنس آلیاژ آلومینیوم 6061-T6 / فولاد دو فازی DP590 ایجاد شده توسط روش همزن اصطکاکی نقطه‌ای

Abstract

اتصال ناهم‌جنس آلیاژ آلومینیوم 6061-T6 بر فولاد دوفازی DP590 به روش همزن اصطکاکی نقطه ای ایجاد شد. در این راستا، تأثیر متغیر‌‌های فرآیند شامل سرعت چرخشی و زمان توقف ابزار برای رسیدن به اتصال مناسب با استفاده از مطالعات ریزساختاری توسط میکروسکوپی نوری و الکترونی روبشی و خواص مکانیکی به کمک آزمون‌های کششی-برشی و ریز سختی، مورد بررسی قرارگرفت. در اثر فرایند همزن اصطکاکی، ساختار با دانه بندی ریز در ناحیه همزده آلومینیوم و نیز دانه های فوق‌ریز فریتی احاطه شده با مرزهای مارتنزیتی درفولاد تشکیل شد به‌طوری‌که متوسط اندازه دانه‌های فاز فریت به کمتر از μm 1 رسید. همچنین در فصل مشترک اتصال این دو آلیاژ لایه بین فلزی تشکیل گردید که میزان ضخامت آن متاثر از متغیرهای فرآیندی است. نتایج نشان داد که با افزایش سرعت چرخشی ابزار در زمان توقف ثابت، استحکام کششی- برشی ابتدا افزایش و سپس کاهش می‌یابد و مشابه همین رفتار نیز در سرعت چرخشی ثابت با افزایش زمان توقف ابزار رخ می‌دهد. میزان استحکام کششی- برشی متاثر از ضخامت لایه بین فلزی است. بیشینه استحکام کششی-برشی MPa 205 در نمونه اتصال یافته با سرعت چرخشی rpm 2000 و زمان توقف 4 ثانیه حاصل شد که از استحکام تسلیم برشی آلیاژ آلومینیوم 6061-T6 افزون‌تر است.