بررسی اثر عناصر آلیاژی بر نفوذ هیدروژن در اتصالات غیرمشابه زنگ‌نزن آستنیتی به فولاد کربنی

Abstract

نفوذ هیدروژن در فلزات و آلیاژها سبب افت خواص مکانیکی آن�ها می�شود. در این پژوهش به بررسی اثر عناصر آلیاژی در روکشAISI 347� با دو ترکیب شیمیایی بر میزان نفوذ هیدروژنی پرداخته شد. بدین منظور نمونه�هایی از جنس فولاد کربنی St37 تهیه شد و سپس توسط فولاد زنگ نزن �با دو ترکیب شیمیائی روکش کاری شده است. سپس نمونه�ها تحت شارژ کاتدی هیدروژن قرارگرفتند و جهت مقایسه با نمونه�های شارژ نشده از آزمون�های فراصوتی، متالوگرافی، سختی�سنجی، طیف سنجی نشر نور، خمش و سنجش ترکیب شیمیائی توسط انرژی پرتو ایکس در میکروسکوپ الکترونی استفاده شد. نتایج بررسی�ها به عمل آمده نشان می�دهد که هر دو روکش فاقد هر گونه عیبی در فصل�مشترک اتصال/زیرلایه می�باشند. یافته�های پژوهش بر نمونه�های روکش نیز نشان داد وجود عناصری مانند کروم، منگنز، تیتانیوم و نایوبیوم می�تواند نفوذ هیدروژن را کاهش دهد، این در حالی است که نیکل احتمال نفوذ و تردی هیدروژنی را در روکش زنگ�نزن آستنیتی افزایش می�دهد.