تأثیر ید بر افزایش مقاومت به خشکی گونه گلرنگ (Carthamus tinctorius L.) در مرحله جوانه زنی و رشد

Abstract

تنش خشکی به عنوان یک عامل محدود‌کننده تولیدات گیاهی است. برای به حداقل رساندن اثرات سوء این تنش، ترکیبات اصلاح‌کننده متعددی مورد استفاده قرار گرفته است. در این پژوهش اثر ید به عنوان یک اصلاح‌کننده بر پارامترهای مورفولوژیکی بذور گلرنگ تحت تنش خشکی در شرایط آزمایشگاه بررسی شده است. بدین منظور آزمایشی به صورت فاکتوریل با دو عامل تیمار‌ رطوبتی با 4 سطح (0، 8/0-، 2/1- و6/1- مگاپاسکال) و غلظت ید در سه سطح (0، 40 و 80 میکرومولار) در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار انجام گردید. نتایج نشان داد اثر تنش خشکی بر روی همه صفات مورد مطالعه در سطح یک درصد معنی‌دار بود. با افزایش تنش خشکی سرعت و درصد جوانه‌زنی، بنیه بذر، طول و وزن تر ریشه‌چه و ساقه‌چه گلرنگ کاهش یافت اما کاربرد ید باعث افزایش این فاکتورها نسبت به تیمار بدون ید گردید. به طور کلی نتایج نشان داد اعمال تنش خشکی اثر منفی بر جوانه‌زنی و رشد اولیه گلرنگ در هر دو حالت مصرف و عدم مصرف ید داشت. با این‌حال مصرف ید به ویژه غلظت 80 میکرومولار میزان خسارت حاصل از تنش خشکی بر روی این گیاه را در مقایسه با عدم استفاده از این ماده به ‌طور ‌معنی‌داری کاهش داد.