ارائه مدلی جهت مکان یابی کاربری مسکونی با رویکرد کالبدی-زیست محیطی در شهر تهران

Abstract

رشد سریع شهرها یکی از پدیده­های جهانی است که تحت تاثیر عوامل متعددی از جمله عوامل محیطی، انسانی، سیاسی و اقتصادی به وقوع می پیوندد. از اولویت­های برنامه ریزان و مدیران شهری، ارائه خدمات بهتر شهروندان و دسترسی آنان به امکانات شهری است. مکان یابی مناسب زمین یکی از مهم ترین عوامل ایجاد مسکن و به دلیل دارا بودن ماهیت چند وجهی، فرآیندی پیچیده است. استفاده از مدل­های تصمیم گیری در مکان یابی موجب انتخاب بهینه سایت می شود. یکی از روش های تصمیم گیری، روش تحلیل سلسله مراتبی AHP است. با استفاده از این روش، معیارها و زیر معیارها رتبه بندی می شوند و گزینه­های مناسب برای مکان یابی انتخاب می شوند.<br /> در این پژوهش با بهره گیری از روش توصیفی-تحلیلی و با هدف مکان یابی مجتمع مسکونی، پس از بررسی فرآیند مذکور، معیارها و زیرمعیارهای مؤثر کالبدی- زیست محیطی در مکان یابی فضاهای مسکونی معرفی و درخت واره سلسله مراتب معیارها ترسیم می شود. برای میانگین وزن­های داده شده هر معیار و زیر معیار، از مقایسه دو دویی ماتریس های توماس اِل ساعتی، جهت رتبه بندی استفاده شده است. معیارهای مذکور جهت اولویت بندی در 3 سایت مسکونی در شهر تهران به عنوان نمونه مطالعات میدانی بررسی شده است.